SZD-35 Bekas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SZD-35 Bekas
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Szybowcowy Zakład Doświadczalny
Konstruktor Józef Niespał
Typ szybowiec szkolny
Konstrukcja drewniana
Załoga 2
Historia
Data oblotu 29 listopada 1970
Egzemplarze 3
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 15,9 m
Wydłużenie 12,9[1]
Długość 8,5 m
Wysokość 1,87 m
Powierzchnia nośna 19,8 m²
Profil skrzydła FX-61-163 (u nasady)
FX-61-1261 (na końcach skrzydeł)
Masa
Własna 335 kg
Startowa 540 kg
Osiągi
Prędkość minimalna 60 km/h
Prędkość dopuszczalna 220 km/h
Prędkość min. opadania 0,82 m/s (74 km/h)
Doskonałość maks. 27,4 (84 km/h)
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

SZD-35 Bekas – polski, dwumiejscowy szybowiec szkolny przeznaczony do podstawowego szkolenia pilotów jak również do wykonywania samodzielnych lotów, podstawowej akrobacji, lotów bez widoczności ziemi, lotów żaglowych i zboczowych. Skonstruowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsko-Białej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szybowiec powstał na zamówienie aeroklubu Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Miał to być szybowiec, na którym mogliby latać piloci mający już doświadczenie w pilotowaniu szybowców SZD-30 Pirat, których wiele wyeksportowano do NRD. Szybowiec opracował zespół konstruktorów pod kierownictwem inżyniera Józefa Niespała w 1968 roku. W celu przyspieszenia prac oraz z powodów ekonomicznych prace oparto o oprzyrządowanie warsztatowe z innych szybowców budowanych w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym. Wykorzystano również dokumentacje szybowców SZD-9 Bocian, SZD-34 Bocian 3, SZD-12 Mucha 100. W 60% stworzono zupełnie nową dokumentację techniczną, w 20% zachowano istniejącą już dokumentację bez zmian, a w pozostałych 20% oparto się na istniejącej dokumentacji, ale zmodyfikowano ją pod kątem nowej konstrukcji. Gotowy prototyp 29 listopada 1970 roku oblatał pilot doświadczalny Adam Zientek. Próby i naniesione poprawki uczyniły z Bekasa szybowiec w pełni sprawny, wybaczający sporo błędów mniej doświadczonym pilotom. W marcu 1971 roku oblatano drugi prototyp SZD-35. Wybudowano jeszcze trzeci szybowiec przeznaczony do prób statycznych. Z powodu wycofania się z zamówienia niemieckiego importera dalszych prac nad modyfikacją konstrukcji już nie kontynuowano i poprzestano na wybudowaniu trzech egzemplarzy. Jeden z latających egzemplarzy przekazano do użytkowania w Aeroklubie Gliwickim SP-2557, a drugi w Aeroklubie Rzeszowskim.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Bekas jest dwumiejscowym, drewnianym, wolnonośnym średniopłatem z klasycznym usterzeniem. Dwudzielne, jednodźwiagrowe skrzydła o trapezowym obrysie, ujemnym skosie 4° i laminarnym profilu z bezszczelinowymi lotkami i płytowymi hamulcami aerodynamicznymi. Na końcówkach skrzydeł zamontowano laminatowe płozy. Kadłub o konstrukcji półskorupowej, przód pokryty laminatem, a część środkowa i tylna sklejką. Koło podwozia zaopatrzone w hamulec, na końcu kadłuba kółko ogonowe. Zamontowany zaczep przedni, dolny oraz hak do startu przy użyciu gumowych lin.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Piechowski: Modelarstwo lotnicze. SZD-35 Bekas (pol.). [dostęp 16 marca 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Fotograficzny Rejestr Szybowców. SZD-35 Bekas.