SZD-27 Kormoran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SZD-27 Kormoran
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Szybowcowy

Zakład Doświadczalny

Konstruktor Józef Niespał
Typ Szybowiec
Konstrukcja całkowicie metalowa Grzbietopłat
Załoga 2
Historia
Data oblotu 2 stycznia 1965
Lata produkcji prototyp
Egzemplarze 2
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 17,0 m
Wydłużenie 15 m
Długość 8,0 m
Wysokość 1,10 m
Powierzchnia nośna 19,3 m²
Masa
Własna 289 kg
Startowa 552 kg
Osiągi
Prędkość minimalna 64 km/h
Prędkość dopuszczalna 235 km/h
Prędkość min. opadania 0,8 m/s przy 80 km/h
Doskonałość maks. 28,1 przy 93 km/h
Współczynnik obciążenia konstrukcji +8 / -4 g

SZD-27 Kormoran - polski, dwumiejscowy, szybowiec szkolno-treningowy, konstrukcji całkowicie metalowej. Zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej. Pozostający w fazie prototypu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szybowiec powstał w wyniku zlecenia przez Aeroklub PRL w 1960 r. biurom konstrukcyjnym stworzenia dwumiejscowego metalowego szybowca, który nadawałby się do szkolenia, treningu i podstawowej akrobacji. Przyjęto założenie, że ma to być szybowiec o konstrukcji metalowej[1]. Złożone zostały dwa projekty wstępne. Jeden to mielecki PZL M-8 Pelikan, drugi to SZD-27 „Kormoran”, który wygrał, a prototyp został skierowany do realizacji. W 1964 r. w Zakładzie Wytrzymałości (TK) Instytutu Lotnictwa zostały przeprowadzone pod kierownictwem mgr inż.Tadeusza Chylińskiego[2] badania wytrzymałościowe i sztywnościowe skrzydła szybowca według własnego opracowanego Zakładzie TK programu badań. Zleceniodawcą był SZD w Bielsku-Białej.

Szybowiec zaprojektowany pod kierownictwem inż. Józefa Niespała[2]. Prace konstrukcyjne trwały od 1961 do 1962 r. Prototyp, o znakach rejestracyjnych SP-2463, został oblatany 2 stycznia 1965 r. przez Adama Zientka[3] w Bielsku. Szybowiec nie doczekał się nigdy produkcji seryjnej pozostając jedynie prototypem. Zbudowano dwa egzemplarze, jeden znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie[4], a drugi znajduje się w rękach prywatnych.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Dwumiejscowy grzbietopłat o konstrukcji całkowicie metalowej[2].

Skrzydło dwudzielne o obrysie prostokątno-trapezowym i skosie do przodu. Konstrukcja skrzydła półskorupowa z blachy usztywnionej podłużnicami, tworząca dwuobwodowy keson. Hamulce aerodynamiczne płytowe wysuwane, konstrukcji metalowej. Lotka dwudzielna, kryta blachą. Na końcu skrzydeł kroplowe zakończenia spełniające rolę podpórek.

Kadłub konstrukcji skorupowej z duralu, usztywnionej rzadko rozstawionymi podłużnicami. Przekrój kadłuba jajowy. Kabina zakryta.

Usterzenie poziome trapezowe, niedzielone. Statecznik poziomy prostokątny konstrukcji półskorupowej. Usterzenie pionowe, skośne. Statecznik pionowy skośny, dwudźwigarowy.

Podwozie stałe, jednotorowe. Składające się z metalowej płozy przedniej, koła zamocowanego do nośnej wręgi kadłuba oraz płozy ogonowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Glass, Tomasz Murawski (praca zbiorowa), Polskie szybowce 1945-2011. Problemy rozwoju, Wydawnictwo SCG, Bielsko-Biała 2012, ​ISBN 978-83-932826-0-9​, s. 65-67
  2. a b c SZD-27 "Kormoran", 1965 (pol.). [dostęp 2019-01-05].
  3. SZD-27 Kormoran (pol.). [dostęp 2019-01-05].
  4. MLP: SZD-27 Kormoran (pol.). [dostęp 2019-01-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]