SZD-36 Cobra 15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SZD-36 Cobra 15
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Szybowcowy

Zakład Doświadczalny

Typ Szybowiec
Konstrukcja drewniana Grzbietopłat
Załoga 1
Historia
Data oblotu 31 grudnia 1969
Lata produkcji 1970–1978
Egzemplarze 290
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 15 m
Wydłużenie 19,4 m
Długość 6,98 m
Wysokość 1,59 m
Powierzchnia nośna 11,6 m²
Profil skrzydła FX 61-168 na FX 60-1261
Masa
Własna 275 kg
Startowa 405 kg
Osiągi
Prędkość minimalna 67 km/h
Prędkość dopuszczalna 250 km/h
Prędkość min. opadania 0,72 m/s przy 73 km/h
Doskonałość maks. 38 przy 97 km/h
Współczynnik obciążenia konstrukcji +6/−3 g
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska 75 szt., inne kraje 215 szt.

SZD-36 Cobra 15 – polski, jednomiejscowy szybowiec wysokowyczynowy klasy standard, konstrukcji drewnianej. Zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prototyp szybowca Cobra 15 o oznaczeniu fabrycznym SZD-36 został zaprojektowany w bielskich zakładach pod kierownictwem Władysława Okarmusa. Była to daleko posunięta modernizacja Foki 5. W grudniu 1969 roku na bielskim lotnisku Aleksandrowice Adam Zientek dokonał oblotu Cobry 15. Drewniana konstrukcja z wmieszanym laminatem była w tamtym okresie przestarzała, lecz sprawdzona sylwetka kadłuba z solidnie opracowanym profilem skrzydła dawały szybowcowi dobre opinie i osiągi. W 1970 rozpoczęła się produkcja seryjna Cobry. Szybowce produkowane były przez osiem lat i łącznie powstało 290 sztuk, z czego 215 wyeksportowano do innych krajów.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Kadłub drewniany konstrukcji półskorupowej. Tylna płoza metalowa z amortyzującym krążkiem gumowym. Płat dwudzielny trapezowy profilu laminarnego Wortmana, lotki niedzielone, hamulce na skrzydłach. Nowością konstrukcyjną zgłoszoną do Urzędu Patentowego ówczesnego PRL-u była chowana samoczynnie klapka zamykająca luk w podwoziu Cobry.

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

W 1970 podczas szybowcowych Mistrzostw Świata w Marfie, pilotując Cobry 15, Jan Wróblewski został pierwszym wicemistrzem w klasie standard, a Franciszek Kępka – drugim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]