SZD-36 Cobra 15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SZD-36 Cobra 15
SZD-36 Cobra 15
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Szybowcowe

Zakłady Doświadczalne

Typ Szybowiec
Konstrukcja drewniana Grzbietopłat
Załoga 1
Historia
Data oblotu 31 grudnia 1969
Lata produkcji 1970 - 1978
Wycofanie ze służby 1978
Egzemplarze 290
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 15 m
Wydłużenie 19,4 m
Długość 6,98 m
Wysokość 1,59 m
Powierzchnia nośna 11,6 m²
Profil skrzydła FX 61-168 na FX 60-1261
Masa
Własna 275 kg
Startowa 405 kg
Osiągi
Prędkość minimalna 67 km/h
Prędkość dopuszczalna 250 km/h
Prędkość min. opadania 0,72 m/s /73 km/h
Doskonałość maks. 38/97 km/h
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska 75 szt. inne kraje 215 szt.

SZD-36 Cobra 15 - polski, jednomiejscowy, szybowiec wysokowyczynowy klasy standard, konstrukcji drewnianej. Zaprojektowany w Szybowcowych Zakładach Doświadczalnych w Bielsku-Białej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prototyp szybowca Cobra 15 o oznaczeniu fabrycznym SZD-36 został zaprojektowany w bielskich zakładach pod kierownictwem Waldemara Okarmusa. Była to daleko posunięta konstrukcja Foki 5. W grudniu 1969 na bielskim lotnisku Aleksandrowice Adam Zientek dokonał oblotu Cobry 15. Drewniana konstrukcja z wmieszanym laminatem w tamtym okresie była przestarzała lecz bardzo dobra konstrukcja z solidnie opracowanym profilem w Cobrze 15 dawała mu dobre opinie i osiągi. W 1970 rozpoczęła się produkcja seryjna Cobry. Szybowce produkowane były przez osiem lat i łącznie powstało 290 sztuk z czego 215 wyeksportowano do innych krajów

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Kadłub drewniany konstrukcji półskorupowej. Tylna płoza metalowa z amortyzującym krążkiem gumowym. Płat dwudzielny trapezowy profilu laminarnego Wortmana, lotki nie dzielone, hamulce na skrzydłach. Nowością konstrukcyjną zgłoszoną do Urzędu Patentowego ówczesnego PRL-u była klapka chowana samoczynnie zamykająca luk w podwoziu Cobry.

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

W 1970 podczas szybowcowych Mistrzostw Świata w Marfie, Jan Wróblewski został pierwszym wicemistrzem pilotując Cobre 15 a Franciszek Kępka drugim w klasie standard.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]