Wawrzyniec Raczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wawrzyniec Raczyński
Biskup in partibus infidelium etaloński
Data urodzenia zapewne 8 sierpnia 1756
Data śmierci 1821
Biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania 1809–1821
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja cystersi
Diakonat 15 kwietnia 1786
Prezbiterat 24 czerwca 1786
Nominacja biskupia 27 marca 1809
Sakra biskupia 20 sierpnia 1809
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 sierpnia 1809
Konsekrator Ignacy Raczyński
Współkonsekratorzy Ignacy Bardziński

Wawrzyniec Bartłomiej Ignacy Antoni Raczyński[1] (ur. zapewne 8 sierpnia 1756, zm. w 1821[1]) – polski duchowny rzymskokatolicki, cysters, biskup pomocniczy gnieźnieński.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

15 kwietnia 1786 otrzymał święcenia diakonatu, a 24 czerwca 1786 prezbiteriatu, inkardynowany do Zakonu Cystersów[1].

27 marca 1809 papież Pius VII prekonizował go biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej oraz biskupem in partibus infidelium etalońskim. sakrę biskupią przyjął 20 sierpnia 1809. Konsekrował go arcybiskup gnieźnieński Ignacy Raczyński w asyście biskupa pomocniczego gnieźnieńskiego Ignacego Bardzińskiego[1].

W 1819 konsekrował biskupa diecezjalnego kujawsko-kaliskiego Andrzeja Wołłowicza[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Wawrzyniec Raczyński (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-10-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]