Grzegorz Zachariasiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Zachariasiewicz
biskup
Data i miejsce urodzenia 20 czerwca 1740
Lwów
Data i miejsce śmierci 16 maja 1814
Warszawa
biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania 1809 - 1814
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja jezuici
Śluby zakonne 2 sierpnia 1760
Nominacja biskupia 27 marca 1809
Sakra biskupia 3 lipca 1809
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 3 lipca 1809
Konsekrator Antonin Malinowski OP

Grzegorz Zachariasiewicz SI (ur. 20 czerwca 1740 we Lwowie, zm. 16 maja 1814 w Warszawie[1]) – ormiański[1] duchowny rzymskokatolicki, jezuita, sufragan łowicki w archidiecezji gnieźnieńskiej, administrator diecezji warszawskiej w imieniu arcybiskupa Ignacego Raczyńskiego w latach 1807-1814, kanclerz kurii prymasowskiej, prepozyt kapituły w Łasku, dziekan kapituły łowickiej, kanonik gnieźnieński, łowicki i inflancki, proboszcz w Skierniewicach, Inowłodzu, Rawie i Chruślinie[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

2 sierpnia 1760 złożył śluby zakonne i został członkiem Towarzystwa Jezusowego. Brak informacji kiedy przyjął święcenia kapłańskie.

27 marca 1809 papież Pius VII prekonizował go biskupem pomocniczym gnieźnieńskim oraz biskupem in partibus infidelium Corycus. 3 lipca 1809 przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa pomocniczego żmudzkiego Antonina Malinowskiego OP. Asystował mu biskup-nominat płocki o. Tomasz Ostaszewski SI.

Jako członek Konsystorza Generalnego Diecezji Warszawskiej przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego w 1812 roku [3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b KALENDARZ KOŚCIELNY ORMIAN POLSKICH (pol.). [dostęp 2018-08-31].
  2. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 503-504.
  3. Dziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 4, s. 28.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]