Mononukleotyd flawinowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Mononukleotyd flawinowy |
|
|
| Nazewnictwo |
| Inne nazwy i oznaczenia |
FMN
E101a
ryboflawino-5'-monofosforan |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C17H21N4O9P |
| Masa molowa |
456,34 g/mol |
| Wygląd |
żółty proszek |
| SMILES |
|
O=C(N3)C2=NC1=CC(C)=C(C)C=C1N(C[C@H](O)[C@H](O)[C@@H](COP(O)(O)=O)O)C2=NC3=O
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
146-17-8 |
| PubChem |
710[1] |
| DrugBank |
DB03247[2] |
Mononukleotyd flawinowy (FMN) – organiczny związek chemiczny, ester kwasu fosforowego i ryboflawiny. W organizmie wytwarzany z witaminy B2 (ryboflawiny), stanowi grupę prostetyczną niektórych oksydaz (np. oksydazy L-aminokwasowej), zwykle mocno (ale nie kowalencyjnie) związana z apoenzymem.
Uczestniczy w wielu reakcjach redoks organizmów żywych, np. w reakcji:
- FMN + ATP → FAD + PPi
[edytuj] Zastosowanie
Zarówno FMN, jak i jego sól sodowa (FMN-Na) stosowane są jako żółte barwniki spożywcze (oznaczane odpowiednio jako E101a i E106)[3].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
