| Czerwień koszenilowa A |
|
|
barwa |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
(8Z)-7-okso-8-[(4-sulfonatonaftalen-1-ylo)hydrazynylideno]naftaleno-1,3-disulfonian trisodu
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
E124, pąs 4R, pąs kwasowy,
jasny szkarłat 4R, czerwień kwasowa 18,
ang. Food Red 7, Acid Red 18, Ponceau 4R, SX Purple |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C20H11N2Na3O10S3 |
| Masa molowa |
604,47 g/mol |
| Wygląd |
proszek koloru kasztanowego[2] |
| SMILES |
|
C1=CC=C2C(=C1)C(=CC=C2S(=O)(=O)[O-])NN=C3C(=O)C=CC4=CC(=CC(=C43)S(=O)(=O)[O-])S(=O)(=O)[O-].[Na+].[Na+].[Na+]
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
2611-82-7 |
| PubChem |
9570119[3] |
|
|
|
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
Czerwień 2G |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Czerwień koszenilowa A, pąs 4R (E124, ang. cochineal red A, ponceau 4R) – organiczny związek chemiczny z grupy związków azowych. Syntetyczny, czerwony barwnik spożywczy.
Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 4 mg/kg ciała[4].
W przemyśle spożywczym stosuje się ją m.in do: ciast i galaretek w proszku, dżemów, polew deserowych, zup pomidorowych, napojów, lodów, a także do barwienia skorupek jaj.
Działanie niepożądane[5] [edytuj]
Może powodować typowe dla barwników azowych działania niepożądane oraz katar sienny.
Czerwień koszenilowa A jest wymieniona w Tabelach dodatków i składników chemicznych jako substancja kancerogenna[5]. Wg kryteriów RTECS jej działanie nowotworowe (guzy wątroby) jest niejednoznaczne[6]. Natomiast wg IARC związek ten nie jest prawdopodobnym, możliwym ani potwierdzonym czynnikiem rakotwórczym dla ludzi[6].
Przypisy
- ↑ Czerwień koszenilowa A (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine.
- ↑ 2,0 2,1 Czerwień koszenilowa A (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-17].
- ↑ Czerwień koszenilowa A – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Food-Info.net: E124: Pąs 4R. [dostęp 2010-09-09].
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006, s. 336. ISBN 978-83-7243-529-3.
- ↑ 6,0 6,1 Czerwień koszenilowa A w katalogu Sigma-Aldrich
