| Kurkumina |
|
|
Kurkumina forma enolowa |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
(1E,6E)-1,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo)hepta-1,6-dien-3,5-dion
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
E100(i), C.I. 75300, diferuloilometan
ang. Natural Yellow 3 |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C21H20O6 |
| Inne wzory |
[HOC6H3(OCH3)CH=CHCO]2CH2 |
| Masa molowa |
368,39 g/mol |
| Wygląd |
żółto-pomarańczowy proszek |
| SMILES |
|
COC1=C(C=CC(=C1)/C=C/C(=O)CC(=O)/C=C/C2=CC(=C(C=C2)O)OC)O
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
458-37-7 |
| PubChem |
969516[2] |
|
|
|
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
kwas ferulowy, resweratrol |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Kurkumina (E100) – organiczny związek chemiczny zbudowany z dwóch reszt feruloilowych połączonych atomem węgla. Jest przeciwutleniaczem polifenolowym[4]. Stosowany jako żółto-pomarańczowy barwnik spożywczy; składnik m.in. przyprawy curry.
Strukturę związku zbadali w 1910 r. Stanisław Kostanecki, J. Miłobędzka i Wiktor Lampe[5].
Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 1 mg/kg masy ciała[6].
Otrzymywanie[edytuj]
Kurkuminę otrzymuje się poprzez ekstrakcję kłączy ostryżu długiego (Curcuma longa), zwanego także kurkumą, rozpuszczalnikami[7].
Według niektórych badań spowalnia rozwój nowotworów, ale część badaczy jest przeciwnego zdania, twierdząc, że może mieć działanie wręcz odwrotne[8]. Umiarkowanie toksyczna przy wstrzyknięciu; niekiedy powoduje podrażnienia skóry[7]. Kurkumina badana jest także jako potencjalny środek zapobiegający demencji i chorobie Alzheimera[9].
Zastosowanie[edytuj]
W przemyśle spożywczym kurkumina jest używana do barwienia takich produktów, jak: curry, wyroby cukiernicze (np. ciasta), paluszki rybne (nadaje kolor panierce), margaryny, sery topione, pikantny ryż. Ponadto jest składnikiem niektórych kosmetyków, barwnikiem do bawełny oraz wskaźnikiem chemicznym[7].
Przypisy
.svg)
