| Azorubina |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
4-hydroksy-3-[(4-sulfo-1-naftalenylo)azo]-1-naftalenosulfonian disodowy
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| E122, C.I. 14720, czerwień azowa, karmoizyna, czerwień kwasowa 14, chromotrop FB |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C20H12N2Na2O7S2 |
| Masa molowa |
502,43 g/mol |
| Wygląd |
czerwono-brązowy proszek |
| SMILES |
|
C1=CC=C2C(=C1)C(=CC=C2S(=O)(=O)[O-])NN=C3C=C(C4=CC=CC=C4C3=O)S(=O)(=O)[O-].[Na+].[Na+]
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
3567-69-9 |
| PubChem |
6321394[1] |
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Azorubina (E122) – organiczny związek chemiczny z grupy azozwiązków. Syntetyczny czerwony barwnik stosowany jako dodatek do żywności.
Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 4 mg/kg masy ciała[2].
Zastosowanie [edytuj]
Związek ten jest dodawany do żywności, która wcześniej została poddana fermentacji, a następnie obróbce cieplnej. Spośród wielu takich produktów można wyróżnić: wyroby cukiernicze (np. serniki, rolady), budynie, galaretki, kisiele, cukierki, marcepan, dżemy, marmolady, konfitury, jogurty, wino i napoje[3].
Działanie niepożądane [edytuj]
Wykazuje działania niepożądane charakterystyczne dla azozwiązków.
Poza tym jest kancerogenna dla zwierząt[potrzebne źródło]. Wg klasyfikacji Międzynarodowej Agencji Badania Raka nie jest prawdopodobnym, możliwym ani potwierdzonym czynnikiem rakotwórczym dla ludzi[4].
Przypisy