Żółcień chinolinowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żółcień chinolinowa
Żółcień chinolinowa
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C18H13N1O5/8/11S1/2/3Na1/2/3
Masa molowa 477,38 g/mol
Wygląd zielonawożółty proszek
Identyfikacja
Numer CAS 8004-92-0
PubChem 24671[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Żółcień chinolinowa (E104) – organiczny związek chemiczny, zielonkawożółty, spożywczy barwnik chinolinowy. Może być wytwarzana syntetycznie lub też pochodzić od zwierząt.

Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 10 mg/kg ciała[2].

Spis treści

Działanie niepożądane [edytuj]

Może powodować: astmę, pokrzywkę, wysypkę, zaczerwienienie (stan zapalny) skóry, nadpobudliwość, anafilaksję. Powinny jej unikać osoby uczulone na aspirynę. Może działać jako czynnik wyzwalający histaminę.

Żółcień chinolinowa jest kancerogenna.

Zastosowanie [edytuj]

Przemysł spożywczy [edytuj]

Używana jest jako barwnik do lodów, napojów gazowanych, galaretek i cukierków na kaszel.

Inne zastosowania [edytuj]

Barwniki kosmetyczne (m.in. w tatuażach), szminki, mydła, pasty do zębów, środki do pielęgnacji włosów, wody kolońskie.

Regulacje prawne [edytuj]

Jest zakazana w niektórych krajach (np. w USA i Japonii).

W Australii po czasowym wycofaniu jej z obrotu, została ponownie zatwierdzona i obecnie znajduje się w wielu produktach spożywczych.

W Wielkiej Brytanii wycofano żółcień chinolinową z żywności w 2009 roku po stwierdzeniu występowania nadpobudliwości u dzieci spożywających napoje zawierających mieszaninę sześciu barwników, wśród których znajdowała się żółcień chinolinowa[3]. Nie zidentyfikowano jednak, które z barwników obecnych w napojach odpowiadają za niekorzystne efekty[4].

Przypisy

  1. Żółcień chinolinowa – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. E104: Żółcień chinolinowa (pol.). [dostęp 2010-09-02].
  3. Ministers agree food colour ban (ang.). BBC News, 2008-11-12. [dostęp 2010-02-04].
  4. M. Fulmer: Do food dyes affect kids' behavior? (ang.). Los Angeles Times, 2008-10-13. [dostęp 2010-02-04].

Bibliografia [edytuj]

  • Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006, s. 336. ISBN 978-83-7243-529-3.
Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.