Józef Mikułowski-Pomorski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Józef Mikułowski-Pomorski
Józef Mikułowski-Pomorski
Józef Mikułowski-Pomorski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1868
Malice
Data śmierci 4 maja 1935
profesor
Profesura 1900
Doktor honoris causa
(Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu24 kwietnia 1929)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Popiersie w Pałacu Ursynowskim
Grób Józefa Mikułowskiego-Pomorskiego na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim

Józef Mikułowski-Pomorski (ur. 1 lipca 1868 w Malicach, zm. 4 maja 1935) – polski profesor chemii rolnej, polityk, wolnomularz[1], pierwszy rektor SGGW.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Władysława i Julii z Horochów. Ukończył Szkołę Realną w Warszawie. Studia na Wydziale Agronomicznym Politechniki w Rydze, w latach 1885-1889 zakończył uzyskaniem dyplomu z wyróżnieniem. Podczas studiów został przyjęty do korporacji akademickiej Arkonia. Od 1893 roku zajmował stanowisko asystenta w Akademii Rolniczej w Dublanach i wykładał chemię rolną. Zorganizował tam chemiczno-rolniczą stację badawczą i doświadczalną. Od 1900 roku pracował jako profesor Akademii Rolniczej w Dublanach. W latach 1906-1911 był jej dyrektorem. W 1911 r. przeszedł do pracy w Warszawie. W latach 1918-1920 oraz 1928-1929 był rektorem SGGW. 24 kwietnia 1929 Uniwersytet Poznański przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

Zaangażował się w życie polityczne powstałego w 1916 na mocy Aktu 5 listopada Królestwa Polskiego. Był wicemarszałkiem w Tymczasowej Radzie Stanu (1916-1917). Był członkiem Komisji Przejściowej Tymczasowej Rady Stanu. W rządzie Jana Kucharzewskiego (1917-1918) pełnił funkcję wicepremiera i ministra rolnictwa. Rada Regencyjna powołała go do Rady Stanu w której został wybrany na wicemarszałka. W latach 1922-1923 i 1926 był ministrem wyznań religijnych i oświecenia publicznego.

Zmarł 4 maja 1935 i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 187-VI-4)[2].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • W 1936 roku w gmachu SGGW ustawiono popiersie Mikułowskiego-Pomorskiego
  • W 1988 w Malicach upamiętniono postać prof. Mikułowskiego ustawiając na jego cześć obelisk[3]

Publikacje (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Skutki zastosowania nawozów sztucznych w naszych gospodarstwach, 1909
  • Nauka o żyzności gleby i nawozach, 1912
  • Racyonalny plan stałych pól doświadczalnych, 1914
  • Reforma agrarna w Rosji w r. 1917, 1919
  • Działanie nawozów azotowych w rozmaitych warunkach : przyczynki do metodyki doświadczeń wazonowych, 1923
  • Znaczenie i organizacja konkursów rolniczych młodzieży wiejskiej, 1928
  • Podręcznik uprawy łąk, 1930
  • Działanie supertomasyny na glebie kwaśnej i alkalicznej, 1934
  • Głosy w sprawie nawożenia azotem w dobie obecnej, 1934
  • Uprawa roli i roślin, 1937
  • Wpływ dodatku soli sodowych, magnezowych i wapniowych na działanie nawozowe potasu, 1938
  • Czym jest przysposobienie rolnicze, 1957

Przypisy

  1. SĘP, Forpoczty masonerii w Polsce, w: Myśl Narodowa 1933 nr 30, s. 343.
  2. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.
  3. Obelisk ku czci twórcy SGGW. [dostęp 2013-08-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Rektor
SGGW
1918-1920
Następca
Tadeusz Miłobędzki


Poprzednik
Władysław Grabski
Rektor
SGGW
1928-1929
Następca
Stefan Biedrzycki