Aleksander Skrzyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksander Józef Skrzyński
Skrzynski A.jpg
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1882
Zagórzany
Data i miejsce śmierci 25 września 1931
Łąkociny
Prezes Rady Ministrów
Przynależność polityczna Stronnictwo Prawicy Narodowej
Okres urzędowania od 20 listopada 1925
do 5 maja 1926
Poprzednik Władysław Grabski
Następca Wincenty Witos
Minister spraw zagranicznych
Przynależność polityczna Stronnictwo Prawicy Narodowej
Okres urzędowania od 16 grudnia 1922
do 26 maja 1923
Poprzednik Gabriel Narutowicz
Następca Marian Seyda
Minister spraw zagranicznych
Przynależność polityczna Stronnictwo Prawicy Narodowej
Okres urzędowania od 27 lipca 1924
do 5 maja 1926
Poprzednik Maurycy Zamoyski
Następca Kajetan Dzierżykraj-Morawski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Aleksander Józef Skrzyński (ur. 19 marca 1882 w Zagórzanach w Galicji, zm. 25 września 1931 w Łąkocinach w okolicach Ostrowa Wielkopolskiego) – polski prawnik, polityk, premier II RP.

Życiorys [edytuj]

Studiował prawo, w latach 1900–1904 na Uniwersytecie w Wiedniu, a w okresie 1904–1906 w Krakowie. 6 lutego 1906 uzyskał stopień doktora praw. Po studiach pracował we Lwowie, następnie w starostwie w Gorlicach. Wstąpił do austriackiej służby dyplomatycznej. W 1912 został mianowany szambelanem na dworze cesarza Franciszka Józefa i przeniesiony do poselstwa w Hadze.

W czasie I wojny światowej służył w wojsku, awansował od stopnia szeregowca do podporucznika. Służył u boku generała Tadeusza Rozwadowskiego. W 1916 przeniesiony do rezerwy.

Zaangażował się w polskie życie polityczne w ramach konserwatywnego Stronnictwa Prawicy Narodowej. W czerwcu 1919 otrzymał nominację na posła w Bukareszcie. W rządzie Władysława Sikorskiego (1923) objął ministerstwo spraw zagranicznych. Po upadku rządu przebywał w Londynie. 27 lipca 1924 został ponownie powołany na urząd ministra spraw zagranicznych w rządzie Władysława Grabskiego. W kolejnym rządzie objął 20 listopada 1925 urząd premiera, który sprawował do 5 maja 1926. Po zamachu majowym Piłsudskiego odbył pojedynek z generałem Stanisławem Szeptyckim, który zarzucał mu współudział w przygotowaniu zamachu.

Został odznaczony m.in. estońskim Krzyżem Wolności I klasy.

Po zakończeniu działalności dyplomatycznej i politycznej zajął się biznesem (przemysł drzewny). Zmarł w szpitalu w wyniku obrażeń po wypadku samochodowym.

Linki zewnętrzne [edytuj]