Aleksander Skrzyński
| Aleksander Józef Skrzyński | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 marca 1882 Zagórzany |
| Data i miejsce śmierci | 25 września 1931 Łąkociny |
| Prezes Rady Ministrów | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Prawicy Narodowej |
| Okres urzędowania | od 20 listopada 1925 do 5 maja 1926 |
| Poprzednik | Władysław Grabski |
| Następca | Wincenty Witos |
| Minister spraw zagranicznych | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Prawicy Narodowej |
| Okres urzędowania | od 16 grudnia 1922 do 26 maja 1923 |
| Poprzednik | Gabriel Narutowicz |
| Następca | Marian Seyda |
| Minister spraw zagranicznych | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Prawicy Narodowej |
| Okres urzędowania | od 27 lipca 1924 do 5 maja 1926 |
| Poprzednik | Maurycy Zamoyski |
| Następca | Kajetan Dzierżykraj-Morawski |
Aleksander Józef Skrzyński (ur. 19 marca 1882 w Zagórzanach w Galicji, zm. 25 września 1931 w Łąkocinach w okolicach Ostrowa Wielkopolskiego) – polski prawnik, polityk, premier II RP.
Życiorys [edytuj]
Studiował prawo, w latach 1900–1904 na Uniwersytecie w Wiedniu, a w okresie 1904–1906 w Krakowie. 6 lutego 1906 uzyskał stopień doktora praw. Po studiach pracował we Lwowie, następnie w starostwie w Gorlicach. Wstąpił do austriackiej służby dyplomatycznej. W 1912 został mianowany szambelanem na dworze cesarza Franciszka Józefa i przeniesiony do poselstwa w Hadze.
W czasie I wojny światowej służył w wojsku, awansował od stopnia szeregowca do podporucznika. Służył u boku generała Tadeusza Rozwadowskiego. W 1916 przeniesiony do rezerwy.
Zaangażował się w polskie życie polityczne w ramach konserwatywnego Stronnictwa Prawicy Narodowej. W czerwcu 1919 otrzymał nominację na posła w Bukareszcie. W rządzie Władysława Sikorskiego (1923) objął ministerstwo spraw zagranicznych. Po upadku rządu przebywał w Londynie. 27 lipca 1924 został ponownie powołany na urząd ministra spraw zagranicznych w rządzie Władysława Grabskiego. W kolejnym rządzie objął 20 listopada 1925 urząd premiera, który sprawował do 5 maja 1926. Po zamachu majowym Piłsudskiego odbył pojedynek z generałem Stanisławem Szeptyckim, który zarzucał mu współudział w przygotowaniu zamachu.
Został odznaczony m.in. estońskim Krzyżem Wolności I klasy.
Po zakończeniu działalności dyplomatycznej i politycznej zajął się biznesem (przemysł drzewny). Zmarł w szpitalu w wyniku obrażeń po wypadku samochodowym.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||
- Austriaccy dyplomaci
- Ludzie związani z Gorlicami
- Ludzie związani z Ostrowem Wielkopolskim
- Ministrowie spraw zagranicznych II RP
- Odznaczeni Krzyżem Wolności
- Polskie ofiary wypadków drogowych
- Polacy w I wojnie światowej
- Polscy politycy konserwatywni
- Polscy prawnicy
- Premierzy II RP
- Urodzeni w 1882
- Zmarli w 1931
- Ambasadorowie Polski przy Lidze Narodów
- Ambasadorowie Polski w Rumunii