Pustelnia Złotego Lasu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pustelnia Złotego Lasu
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. A.867/1-7 z 28.10.1971 i z 16.06.1977[1]
Zespół klasztorny
Zespół klasztorny
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Miejscowość Rytwiany
Kościół rzymskokatolicki
Właściciel kameduli
Typ zakonu męski
Obiekty sakralne
Kościół Zwiastowania Najświętszej Marii Panny
Fundator Jan Magnus Tęczyński
Data budowy 1624
Data zamknięcia 1820
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Pustelnia Złotego Lasu
Pustelnia Złotego Lasu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pustelnia Złotego Lasu
Pustelnia Złotego Lasu
Ziemia 50°31′15″N 21°14′34″E/50,520833 21,242778
Strona internetowa klasztoru
Kościół Zwiastowania Najświętszej Marii Panny
Eremy w zespole klasztornym kamedułów

"Pustelnia Złotego Lasu" w Rytwianach – konwent powołany do istnienia w 1624 roku z fundacji wojewody krakowskiego Jana Magnusa Tęczyńskiego i jego brata Gabriela, wojewody lubelskiego. Usytuowana w Rytwianach pustelnia, została skasowana w 1820 roku. Obecnie jest siedzibą Diecezjalnego Ośrodka Kultury i Edukacji „Źródło” oraz Relaksacyjno-Kontemplacyjnego Centrum Terapeutycznego "SPeS".

Kamedulska przeszłość[edytuj | edytuj kod]

Historia tego miejsca rozpoczyna się w 1617 roku. Wówczas to zatwierdzono fundację wojewody krakowskiego Jana Magnusa Tęczyńskiego na rzecz Ojców Kamedułów, którzy kilka lat wcześniej osiedli w pierwszym polskim eremie na Bielanach krakowskich. Głównym fundatorem eremu w Rytwianach był wspomniany Jan Magnus Tęczyński wraz ze swoim bratem Gabrielem Tęczyńskim, wojewodą lubelskim. Kamień węgielny pod budowę położył dnia 1 maja 1624 roku biskup krakowski Marcin Szyszkowski. Prace budowlane kościoła i budynków klasztornych wraz z domkami pustelniczymi trwały do roku 1637, kiedy to biskup krakowski Tomasz Oborski konsekrował świątynię nadając jej wezwanie Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Bogactwo swojego barokowego wnętrza rytwiańska świątynia zawdzięcza jednemu z przeorów ojcu Wenantemu de Subiaco, który jest autorem obrazów w kościele i bocznych kaplicach oraz całości koncepcji ikonograficznej.

Kameduli przebywali w Rytwianach 201 lat. Mocą dekretu carskiego z 1819 roku klasztor został skasowany. Ostatni mnisi opuścili pustelnie w 1825 udając się do pustelni na warszawskich Bielanach. Opustoszały klasztor wrócił do rąk fundatorów. Ci, próbując go ratować, sprowadzili braci franciszkanów, lecz i tym razem wkrótce doszło do kasacji. W 1935 roku na terenie pokamdeulskiego klasztoru została utworzona parafia.

Pustelnia dziś[edytuj | edytuj kod]

W roku 2007 rozpoczął się remont mocno zniszczonych zabudowań oraz prace związane zagospodarowaniem otoczenia pustelni. Plan odrestaurowania zrealizowano przy pomocy środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Od roku 2001 w pokamedulskim klasztorze utworzono Diecezjalny Ośrodek Kultury i Edukacji Źródło. Znajdują się tu także odbudowane i wyremontowane domki oraz zabudowania klasztorne a Centrum proponuje szereg form wypoczynku i terapii. W 2013 roku utworzono tu muzeum związane z polskim serialem historycznym "Czarne chmury",którego IV i X odcinek kręcono w tym miejscu 40 lat wcześniej.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Pustelnia położona jest w samym środku puszczy rytwiańskiej. W otoczeniu pustelni znajduje się ścieżka historyczna o życiu monastycznym. Klasztor i kościół można zwiedzać z przewdonikiem w sezonie turystycznym. W pustelni corocznie odbywają się imprezy plenerowe: Klasztorna Majówka, Klasztorny Odpust (15 sierpnia), Leśna Apteka (ostatnia niedziela września).

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]