Pałac Biskupów Krakowskich w Kielcach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pałacu w Kielcach. Zobacz też: pałac Biskupów Krakowskich w Warszawie.
Pałac Biskupów Krakowskich
Obiekt zabytkowy nr rej. A.336 z 28.01.1965
Widok od ogrodów.
Widok od ogrodów.
Państwo  Polska
Miejscowość Kielce
Adres Plac Zamkowy
Styl architektoniczny barokowy, pierwotnie renesansowy
Architekt Tomasz Poncino i Giovanni Trevano
Rozpoczęcie budowy 1637
Ukończenie budowy 1641
Ważniejsze przebudowy XVIII w.
Właściciel Muzeum Narodowe w Kielcach
Położenie na mapie Kielc
Mapa lokalizacyjna Kielc
Pałac Biskupów Krakowskich
Pałac Biskupów Krakowskich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Biskupów Krakowskich
Pałac Biskupów Krakowskich
Ziemia 50°52′09″N 20°37′39″E/50,869167 20,627500Na mapach: 50°52′09″N 20°37′39″E/50,869167 20,627500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Pałac Biskupów Krakowskichbarokowy pałac w Kielcach, była rezydencja biskupów krakowskich. Jeden z symboli miasta.

Budowla powstawała w latach 16371644. Wzniesiono ją na Wzgórzu Katedralnym z inicjatywy biskupa Jakuba Zadzika. Budowę prowadził Tomasz Poncino, a projekt został wykonany prawdopodobnie przez Giovanniego Trevano. Dekorację malarską wnętrz wykonał warsztat Tomasza Dolabelli. Plafony przedstawiały między innymi sąd nad arianami i rokowania pokojowe w okresie wojen ze Szwecją i Rosją. W 1816 r. Stanisław Staszic stworzył w pałacu Szkołę Akademiczno-Górniczą. Pałac pełnił również rolę sztabu legionowego Józefa Piłsudskiego, biura werbunkowego, drukarni, poczty, biura przepustek i siedziby redakcji lokalnego dziennika. W latach międzywojennych urząd wojewódzki. W latach 19451971 siedziba Wojewódzkiej Rady Narodowej. Od 1971 r. mieści się w nim Muzeum Narodowe. Z tyłu pałacu, w 2005 roku otwarto Ogród Włoski.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Koło Pałacu Biskupów Krakowskich przechodzi szlak turystyczny

Na zachód od miasta, w Podzamczu Piekoszowskim znajduje się trwała ruina pałacu Tarłów, stanowiącego dość dokładną kopię budowli kieleckiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Leszek Adamczyk: Zabytki architektury na Kielecczyźnie. Kielce: Marek Leszko, 2005, s. 16. ISBN 83-92295-10-2.