Stegoceras

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stegoceras
Stegoceras
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury ptasiomiedniczne
Infrarząd pachycefalozaury
Rodzina Pachycephalosauridae
Rodzaj Stegoceras
Lambe, 1902
Gatunki
  • S. validum Lambe, 1902
  • S. novomexicanum Jasinski i Sullivan, 2011[1]
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Stegocerasrodzaj dinozaura z grupy pachycefalozaurów. Prawdopodobnie żył w stadach. Nazwę Stegoceras nadał mu Lawrence Lambe w 1902 roku. Oznacza ona "rogate sklepienie".

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Stegoceras żył w późnej kredzie (kampan) na terenach współczesnej Ameryki Północnej. Jego skamieniałości odnaleziono w osadach formacji Dinosaur Park w grupie Belly na terenie kanadyjskiej prowincji Alberta[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Stegoceras osiągał około 2,5 m długości i ważył około 55 kilogramów.

Głowa[edytuj | edytuj kod]

U dorosłego osobnika głowa miała około 20 centymetrów długości. Czoło było masywne i wypukłe. W najgrubszym miejscu czoło zbudowane z litej kości miało 6 centymetrów.

Kończyny[edytuj | edytuj kod]

Kończyny przednie były krótkie i miały po pięć palców. Stegoceras mógł chwytać rośliny w ręce ułatwiając sobie jedzenie. Stegoceras poruszał się na długich kończynach tylnych. Każda stopa miała cztery palce.

Ogon[edytuj | edytuj kod]

Ogon był długi i sztywny dlatego nie mógł się zbytnio zginać.

Paleobiologia[edytuj | edytuj kod]

Stegoceras był prawdopodobnie roślinożerny. Za pomocą ostrych piłkowanych zębów mógł jeść twarde i zdrewniałe części roślin.

Analizy anatomiczne i biomechaniczne sugerują, że stegocerasy mogły używać masywnych kopuł kostnych na czaszkach jako taranów, np. do walk z innymi przedstawicielami tego samego gatunku, jak robią to niektóre współczesne parzystokopytne. Prawdopodobnie ze względu na mniejsze unaczynienie kopuły, zmniejszone zdolności zdrowienia i produkcji keratyny starsze osobniki nie walczyły ze sobą w ten sposób[3].

Ontogeneza[edytuj | edytuj kod]

Allometria i analizy histologiczne kostnej kopuły czaszki sugerują, że Ornatotholus browni jest w rzeczywistości młodocianym stegocerasem. Jeśli teoria ta jest prawdziwa, oznaczałoby to, że początkowo Stegoceras miał płaskie sklepienie czaszki, a kopuła wykształcała się dopiero w trakcie rozwoju[2].

Przypisy

  1. Steven E. Jasinki i Robert M. Sullivan. Re-evaluation of pachycephalosaurids from the Fruitland-Kirtland transition (Kirtlandian, late Campanian), San Juan Basin, New Mexico, with a description of a new species of Stegoceras and a reassessment of Texascephale langstoni. „New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin”. 53, s. 202–215, 2011 (ang.). 
  2. 2,0 2,1 Ryan K. Schott, David C. Evans, Mark B. Goodwin, John R. Horner, Caleb Marshall Brown, Nicholas R. Longrich. Cranial ontogeny in Stegoceras validum (Dinosauria: Pachycephalosauria): A quantitative model of pachycephalosaur dome growth and variation. „PLoS ONE”. 6 (6): e21092, 2011. DOI: 10.1371/journal.pone.0021092 (ang.). 
  3. Eric Snively, Jessica M. Theodor. Common function correlates of head-strike behavior in the pachycephalosaur Stegoceras validum (Ornithischia, Dinosauria) and combative artiodactyls. „PLoS ONE”. 6 (6): e21422, 2011. DOI: 10.1371/journal.pone.0021422 (ang.).