Stegoceras
| Stegoceras | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | zauropsydy |
| Podgromada | diapsydy |
| Nadrząd | dinozaury |
| Rząd | dinozaury ptasiomiedniczne |
| Infrarząd | pachycefalozaury |
| Rodzina | Pachycephalosauridae |
| Rodzaj | Stegoceras Lambe, 1902 |
| Gatunki | |
|
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Stegoceras – rodzaj dinozaura z grupy pachycefalozaurów. Prawdopodobnie żył w stadach. Nazwę Stegoceras nadał mu Lawrence Lambe w 1902 roku. Oznacza ona "rogate sklepienie".
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Stegoceras żył w późnej kredzie (kampan) na terenach współczesnej Ameryki Północnej. Jego skamieniałości odnaleziono w osadach formacji Dinosaur Park w grupie Belly na terenie kanadyjskiej prowincji Alberta[2].
Opis [edytuj]
Stegoceras osiągał około 2,5 m długości i ważył około 55 kilogramów.
Głowa [edytuj]
U dorosłego osobnika głowa miała około 20 centymetrów długości. Czoło było masywne i wypukłe. W najgrubszym miejscu czoło zbudowane z litej kości miało 6 centymetrów.
Kończyny [edytuj]
Kończyny przednie były krótkie i miały po pięć palców. Stegoceras mógł chwytać rośliny w ręce ułatwiając sobie jedzenie. Stegoceras poruszał się na długich kończynach tylnych. Każda stopa miała cztery palce.
Ogon [edytuj]
Ogon był długi i sztywny dlatego nie mógł się zbytnio zginać.
Paleobiologia [edytuj]
Stegoceras był prawdopodobnie roślinożerny. Za pomocą ostrych piłkowanych zębów mógł jeść twarde i zdrewniałe części roślin.
Analizy anatomiczne i biomechaniczne sugerują, że stegocerasy mogły używać masywnych kopuł kostnych na czaszkach jako taranów, np. do walk z innymi przedstawicielami tego samego gatunku, jak robią to niektóre współczesne parzystokopytne. Prawdopodobnie ze względu na mniejsze unaczynienie kopuły, zmniejszone zdolności zdrowienia i produkcji keratyny starsze osobniki nie walczyły ze sobą w ten sposób[3].
Ontogeneza [edytuj]
Allometria i analizy histologiczne kostnej kopuły czaszki sugerują, że Ornatotholus browni jest w rzeczywistości młodocianym stegocerasem. Jeśli teoria ta jest prawdziwa, oznaczałoby to, że początkowo Stegoceras miał płaskie sklepienie czaszki, a kopuła wykształcała się dopiero w trakcie rozwoju[2].
Przypisy
- ↑ Steven E. Jasinki i Robert M. Sullivan. Re-evaluation of pachycephalosaurids from the Fruitland-Kirtland transition (Kirtlandian, late Campanian), San Juan Basin, New Mexico, with a description of a new species of Stegoceras and a reassessment of Texascephale langstoni. „New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin”. 53, s. 202–215, 2011 (ang.).
- ↑ 2,0 2,1 Ryan K. Schott, David C. Evans, Mark B. Goodwin, John R. Horner, Caleb Marshall Brown, Nicholas R. Longrich. Cranial ontogeny in Stegoceras validum (Dinosauria: Pachycephalosauria): A quantitative model of pachycephalosaur dome growth and variation. „PLoS ONE”. 6 (6): e21092, 2011. doi:10.1371/journal.pone.0021092 (ang.).
- ↑ Eric Snively, Jessica M. Theodor. Common function correlates of head-strike behavior in the pachycephalosaur Stegoceras validum (Ornithischia, Dinosauria) and combative artiodactyls. „PLoS ONE”. 6 (6): e21422, 2011. doi:10.1371/journal.pone.0021422 (ang.).
|
|||||
|
|||||||||||||||||||||
