Vickers VC-10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vickers VC-10
Vickers VC-10 w barwach Royal Air Force
Vickers VC-10 w barwach Royal Air Force
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Vickers-Armstrongs
Typ samolot pasażerski
Konstrukcja dolnopłat
Załoga 4 + 3 stewardesy
Historia
Data oblotu 29 czerwca 1962
Lata produkcji 1962-1970
Wycofanie ze służby 25 września 2013
Egzemplarze 64
Dane techniczne
Napęd 4 silniki dwuprzepływowe Rolls-Royce Conway Rco 43D Mk.550
Wymiary
Rozpiętość 44,55 m
Długość 52,32 m
Wysokość 12,04 m
Powierzchnia nośna 272,38 m²
Masa
Własna 71 975 kg
Startowa 151 953 kg
Osiągi
Prędkość maks. 940 km/h
Pułap praktyczny 11 600 m
Zasięg 8100 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
151
Użytkownicy
British Airways, Royal Air Force
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Widok z tyłu

Vickers VC-10brytyjski samolot pasażerski produkowany w latach 1962-1970 przez firmę Vickers-Armstrongs. Samolot jest przystosowany do obsługi gorących i wysoko położonych lotnisk w państwach afrykańskich.

Samolot o podobnej konstrukcji, charakteryzującej się umieszczeniem czterech silników dwuprzepływowych w parach po obu stronach tylnej części kadłuba, został opracowany kilka lat później przez radzieckie biuro projektowe Iljuszyn i otrzymał nazwę Ił-62.

Super VC-10[edytuj | edytuj kod]

Kilka lat po zaprezentowaniu VC-10 brytyjscy konstruktorzy postanowili dokonać zmian w konstrukcji maszyny. Powstał wówczas samolot Vickers Super VC-10, o zasięgu zwiększonym do 11 470 km. W wyniku przedłużenia kadłuba na pokładzie znalazło się 220 miejsc. Mimo dobrych osiągów, większym zainteresowaniem cieszyły się wersje wojskowe i transportowe tych maszyn.

Koniec eksploatacji[edytuj | edytuj kod]

25 września 2013 roku[1] ostatni użytkownik VC-10 na świecie - Royal Air Force wycofał te samoloty ze służby, w celu zastąpienia ich nowszymi Airbusami A330 MRTT.

Przypisy

  1. Vickers VC10 jetliners fly last mission from RAF Brize Norton (ang.). BBC News, 2013-09-20. [dostęp 2013-09-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]