125 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

125 Dywizja Piechotyniemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 16 października 1940 roku, w 11. fali mobilizacyjnej na poligonie w Münsingen w V. Okręgu Wojskowym.

Struktura organizacyjna[edytuj]

  • Struktura organizacyjna w październiku 1940 roku

419., 420. i 421. pułk piechoty, 125. pułk artylerii, 125. batalion pionierów, 125. oddział rozpoznawczy, 125. oddział przeciwpancerny, 125. oddział łączności, 125. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w 1943 roku:

419., 420. i 421. pułk grenadierów, 125. pułk artylerii, 125. batalion pionierów, 125. batalion fizylierów, 125. oddział przeciwpancerny, 125. oddział łączności, batalion rezerwowy.

Dowódcy[edytuj]

  • Generalmajor Schneckenburger 5.X.1940 – 24.XII.1942;
  • Generalleutnant Helmuth Friebe 24.XII.1942 – IV.1944;

Bibliografia[edytuj]

  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ​ISBN 831109199-4​.
  • Carell Paul, Spalona ziemia. Odwrót Wehrmachtu na Wschodzie; Warszawa 2003; ​ISBN 831109475-6​.
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ​ISBN 3-8289-0525-0​.