110 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
110 Dywizja Piechoty
110. Infanterie-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 1940 Lüneburg
Rozformowanie 1944
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

110 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 10 grudnia 1940 roku, w 12. fali mobilizacyjnej w rejonie Lüneburga w X Okręgu Wojskowym.

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Dywizja walczyła w ramach Grupy Armii „Środek” w latach 1941-44 na froncie wschodnim. Brała udział w bitwach o Wilno, Smoleńsk, Wiaźmę i Klin. Podczas odwrotu poniosła ciężkie straty pod Briańskiem i została ostatecznie całkowicie rozbita latem 1944 r. pod Bobrujskiem, gdzie do niewoli dostał się jej ostatni dowódca, generał Eberhard von Kurowski. Dywizję rozwiązano 3 sierpnia 1944 r. i nigdy nie odbudowano[1].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w grudniu 1940 roku:

252., 254. i 255. pułk piechoty, 120. pułk artylerii, 110. batalion pionierów, 110. oddział rozpoznawczy, 110. oddział przeciwpancerny, 110. oddział łączności, 110. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w listopadzie 1943 roku:

321. grupa dywizyjna (589. i 590. grupa pułkowa), 254. (I./252. i II./254. pułk grenadierów) i 255. pułk grenadierów, 120. pułk artylerii, 110. batalion pionierów, 110. dywizyjny batalion fizylierów, 110. oddział przeciwpancerny, 110. oddział łączności, 110. polowy batalion zapasowy.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Ernst Seifert 10.XII.1940 – 24.II.1942;
  • Generalleutnant Martin Gilbert 24.II.1942 – 1.VI.1943;
  • Generalleutnant Eberhard von Kurowski 1.VI.1943 – 25.IX.1943;
  • Generalleutnant Albrecht Wüstenhagen 25.IX.1943 – 1.XII.1943;
  • Generalleutnant Eberhard von Kurowski 1.XII.1943 – 11.V.1944;
  • Generalmajor Gustav Gihr 11.V.1944 – 15.V.1944;
  • Generalleutnant Eberhard von Kurowski 15.V.1944 – VI.1944.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Buchner Alex, Ostfront 1944. Tscherkassy, Tarnopol, Krim, Witebsk, Bobrujsk, Brody, Jassy, Kischinew, b.m.w 2003, ​ISBN 3-89555-101-5​.
  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa", Warszawa 2000, ​ISBN 83-11-09199-4​.
  • Paul Carell, Spalona ziemia. Odwrót Wehrmachtu na Wschodzie, Kazimierz Szarski (tłum.), Warszawa: „Bellona”, 2003, ISBN 83-11-09475-6, OCLC 749204110.
  • Grossmann Horst, Rshew. Eckpfeiler der Ostfront, Friedberg b.r.w; ​ISBN 3-7909-0126-1​.
  • Haupt Werner, Sturm auf Moskau 1941. Der Angriff. Die Schlacht. Der Ruckschlag, Friedberg b.d.w, ​ISBN 978-3-89555-372-1​.
  • Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russia 1941-1945, b.m.w 1998, ​ISBN 0-7643-0266-3​.
  • Kurowski Franz, Die Heeresgruppe Mitte. 28 deutschen Sommeroffensive 1944 Witebsk - Bobruisk - Minsk, b.m.w i b.d.w, ​ISBN 978-3-89555-412-4​.
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol., Bonn 2003, ​ISBN 3-8289-0525-0​.