56 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 56 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 56 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
56 Dywizja Piechoty
56. Infanterie-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 1939 Drezno
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

56 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939 roku, w 2. fali mobilizacyjnej w Dreźnie w IV. Okręgu Wojskowym.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:

171., 192. i 234. pułk piechoty, 156. pułk artylerii, I./42. pułk artylerii ciężkiej, 156. batalion pionierów, 156. oddział rozpoznawczy, 156. oddział przeciwpancerny, 156. oddział łączności, 156. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna we wrześniu 1944 roku:

171., 192. i 234. pułk piechoty, 156. pułk artylerii, 156. batalion pionierów, 56. batalion fizylierów, 156. oddział przeciwpancerny, 156. oddział łączności, 156. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

General Karl Kriebel 26.VIII.1939 – 24.VII.1940;
General Paul von Hase 1.VIII.1940 – 15.XI.1940;
Generalmajor Karl von Oven 15.XI.1940 – 24.I.1943;
Generalleutnant Otto Lüdecke 24.I.1943 – 15.VIII.1943;
Generalmajor Bernhard Pampel 1.VI.1944 – 5.VII.1944;
Generalleutnant Edmund Blaurock 5.VII.1944 – 24.III.1945;

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Dywizja wzięła symboliczny udział w kampanii wrześniowej zajmując się wyłapywaniem maruderów i żołnierzy rozbitych pododdziałów. W kampanii francuskiej walczyła w Belgii ścierając się z Brytyjskim Korpusem Ekspedycyjnym. W 19441 r. wzięła udział w ataku na ZSRR, walczyła pod Kownem, Kijowem i Briańskiem w ramach Grupy Armii Środek. Przebywała na froncie do bitwy pod Kurskiem, gdy została czasowo rozwiązana 2 listopada 1943 r. Wówczas sztab dywizyjny przemianowano na sztab Grupy Korpuśnej D, natomiast w skład grupy weszli żołnierze 56 Dywizji Piechoty, 262 Grupy Dywizyjnej (resztki 262 Dywizji Piechoty) oraz 761 Brygady Grenadierów. Grupa Korpuśna D walczyła pod Smoleńskiem i Witebskiem i została rozbita latem 1944 r.

56 Dywizję reaktywowano z resztek Grupy Korpuśnej D jesienią 1944 r. i ponownie skierowano na front do Grupy Armii Środek. Jednostka została rozbita w marcu 1945 w kotle pod Heiligenbeil (obecnie Mamonowo[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska lądowe. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2009, s. 109-110. ISBN 978-83-11-11596-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ​ISBN 831109199-4​;
  • Paul Carell, Spalona ziemia. Odwrót Wehrmachtu na Wschodzie, Kazimierz Szarski (tłum.), Warszawa: „Bellona”, 2003, ISBN 83-11-09475-6, OCLC 749204110.
  • Dieckert, Großmann, Der Kampf um Ostpreussen. Der umfassende Dokumentarbericht über das Kriegsgeschehen in Ostpreußen, Stuttgart 1965; ​ISBN 3-87943-436-0​;
  • Czesław Grzelak, Henryk Stańczyk, Kampania polska 1939 roku, Warszawa: Oficyna Wydawnicza Rytm, 2005, ISBN 83-7399-169-7, OCLC 830817444.
  • Tadeusz Jurga, Obrona Polski 1939, Waldemar Strzałkowski (oprac.), Warszawa: „Pax”, 1990, ISBN 83-211-1096-7, OCLC 830078818.
  • Haupt Werner, Die Schlachten der Heeresgruppe Süd. Aus der Sicht der Divisionen., b.m.w 2005; ​ISBN 3-7909-0248-9​;
  • Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division b.m.w i b.d.w; ​ISBN 3-89555-274-7​;
  • Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russua 1941 - 1945b.m.w i b.m.r.;
  • Haupt Werner, Sturm auf Moskau 1941. Der Angriff. Der Schlacht. Der Ruckschlag b.m.w i b.r.w;
  • Stahl Friedrich, Heereseinteilung 1939. Gliderung, Standorte und Kommandeure sämtlicher Einheiten des Friedensheeres am 3.1.1939 und die Kriegsliederung vom 1.9.1939; ​ISBN 978-3-89555-338-7​, ​ISBN 3-89555-338-7​;