Przejdź do zawartości

239 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
239 Dywizja Piechoty
239. Infanterie-Division
Ilustracja
Historia
Państwo

 III Rzesza

Sformowanie

1939

Dowódcy
Pierwszy

Generalmajor Ferdinand Neuling

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja

Opole (formowanie)

Rodzaj sił zbrojnych

wojska lądowe

Formacja

Wehrmacht

Rodzaj wojsk

piechota

239 Dywizja Piechoty (niem. 239. Infanterie-Division) – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana przez dowództwo Landwehry w Opolu na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939, w 3. fali mobilizacyjnej w VIII Okręgu Wojskowym. Po wybuchu wojny dywizja wkroczyła z Gliwic na polski Górny Śląsk. 4 września 1939 zajęła Katowice.

Struktura organizacyjna

[edytuj | edytuj kod]
  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:

327., 372. i 444. pułk piechoty, 239. pułk artylerii, 239. batalion pionierów, 239. oddział rozpoznawczy, 239. oddział przeciwpancerny, 239. oddział łączności;

  • Struktura organizacyjna w czerwcu 1940 roku:

327., 372. i 444. pułk piechoty, 239. pułk artylerii, 239. batalion pionierów, 239. oddział rozpoznawczy, 239. oddział przeciwpancerny, 239. oddział łączności, 239. polowy batalion zapasowy;

Dowódca dywizji

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]