267 Dywizja Piechoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

267 Dywizja Piechotyniemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana w Brunszwiku na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939 roku, w 4. fali mobilizacyjnej w XI. Okręgu Wojskowym.

Struktura organizacyjna[edytuj]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:

467., 487. i 497. pułk piechoty, 267. pułk artylerii, 267. batalion pionierów, 267. oddział rozpoznawczy, 267. oddział przeciwpancerny, 267. oddział łączności, 267. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w styczniu 1943 roku:

467. i 487. pułk grenadierów, 267. pułk artylerii, 267. batalion pionierów, 267. batalion fizylierów, 267. oddział przeciwpancerny, 267. oddział łączności, 267. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w lutym 1944 roku:

467., 487. i 487. pułk grenadierów, 267. pułk artylerii, 267. batalion pionierów, 267. batalion fizylierów, 267. oddział przeciwpancerny, 267. oddział łączności, 267. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj]

  • General Ernst Feßmann 26.VIII.1939 – 1.VI.1941;
  • Generalleutnant Friedrich – Karl von Wachter 1.VI.1941 – 10.XI.1941;
  • General Robert Martinek 10.XI.1941 – 1.I.1942;
  • Generalleutnant Friedrich – Karl von Wachter 1.I.1942 – 24.I.1942;
  • Generalleutnant Friedrich Stephan 24.I.1942 – 26.II.1942;
  • Generalmajor Karl Fischer 26.II.1942 – 31.III.1942;
  • Generalleutnant Friedrich Stephan 31.III.1942 – 8.VI.1943;
  • Generalleutnant Otto Drescher 8.VI.1943 – 13.VIII.1944;

Szlak bojowy[edytuj]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Bibliografia[edytuj]