198 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

198 Dywizja Piechotyniemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 1 grudnia 1939 roku, w 7. fali mobilizacyjnej w rejonie Pilzna przez V. Okręg Wojskowy.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w grudniu 1939 roku:

305. i 308. pułk piechoty, 235. dywizjon artylerii lekkiej;

  • Struktura organizacyjna w styczniu 1940 roku:

305., 308. i 326. pułk piechoty, 235. pułk artylerii, 235. batalion pionierów, 235. oddział rozpoznawczy, 235. oddział przeciwpancerny, 235. oddział łączności, 235. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna we wrześniu 1943 roku:

305., 308. i 326. pułk grenadierów, 235. pułk artylerii, 235. batalion pionierów, 198. dywizyjny batalion fizylierów, 235. oddział przeciwpancerny, 235. oddział łączności, 235. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalmajor Otto Röttig 10.I.1940 – 10.IV.1942;
  • Generalmajor Albert Buck 10.IV.1942 – 27.VIII 1942;
  • General Ludwig Müller 27.VIII.1942 – 5.II.1943;
  • Generalleutnant Hans – Joachim von Horn 5.II.1943 – 1.VI.1943;
  • Generalmajor Otto Richter 1.VI.1943 – 1.VIII.1944;
  • Generalleutnant Kurt Oppenländer 1.VIII.1944 – 5.VIII.1944;
  • Generalmajor Alfred Kuhnert 5.VIII.1944 – 1.IX.1944;
  • Generalmajor Otto Schiel 1.IX.1944 – 18.I.1945;
  • Oberst (Generalmajor) Konrad Barde 18.I.1945 – 26.IV.1945;
  • Generalleutnant Helmuth Städke 26.IV.1945 – 8.V.1945;

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]