50 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 50 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 50 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
50 Dywizja Piechoty
50. Infanterie-Division
ilustracja
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 26 sierpnia 1939
Rozformowanie 29 marca (?) 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Formacja Wermacht
Rodzaj wojsk piechota

50 Dywizja Piechoty – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939 roku, w 2. fali mobilizacyjnej przez Grenz – Kommandantur. Utworzona w Kostrzynie w III. Okręgu Wojskowym.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:

121., 122. i 123. pułk piechoty, 101. dywizjon artylerii, 71. batalion pionierów, 71. oddział łączności;

  • Struktura organizacyjna w kwietniu 1940 roku:

121., 122., 123. pułk piechoty, 150. pułk artylerii, 71. batalion pionierów, 150. oddział rozpoznawczy, 150. oddział przeciwpancerny, 71. oddział łączności;

  • Struktura organizacyjna w czerwcu 1943 roku:

121., 122., 123. pułk grenadierów, 150. pułk artylerii, 71. batalion pionierów, 50. batalion fizylierów, 150. oddział przeciwpancerny, 71. oddział łączności, 150. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Generalleutnant Konrad Sorsche 26.VIII.1939 – 25.X.1940;
Generalleutnant Karl-Adolf Hollidt 25.X.1940 – 23.I.1942;
Generalleutnant August Schmidt 31.I.1942 – 1.III.1942;
Generalleutnant Friedrich Schmidt 1.III.1942 – 26.VI.1943; poległ na Kubaniu
Generalleutnant Friedrich Sixt 26.VI.1943 – 30.IV.1944;
Generalleutnant Paul Betz 30.IV.1944 – 9.V.1944; poległ w Sewastopolu
Generalmajor Aleksander von Pfuhlstein 9.V.1944 – 5.VI.1944;
Generalmajor Georg Haus 5.VI.1944 – 18.IV.1945; poległ w Stutthofie
Generalmajor Kurt Domansky 18.IV.1945 – 28.IV.1945; poległ w Stutthofie
Oberst Ribbert dowódca 121 pułku grenadierów, pełnił obowiązki dowódcy 50. Dywizji od 28.IV.1945 do 9.V.1945[1]

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

  • Polska (wrzesień 1939 - maj 1940);
  • Francja (maj 1940 - czerwiec 1941);
  • Polska (wrzesień - grudzień 1940);
  • Rumunia (styczeń - maj 1941);
  • Grecja (maj 1941);
  • ZSRR (odcinek południowy) (czerwiec 1941 - maj 1944);
  • ZSRR (odcinek środkowy) (lipiec - sierpień 1944);
  • Niemcy (Prusy Wschodnie) (styczeń - maj 1945);

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska lądowe. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2009, s. 105-107. ISBN 978-83-11-11596-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division b.m.w i b.d.w; ​ISBN 3-89555-274-7​;
  • Stahl Friedrich, Heereseinteilung 1939. Gliderung, Standorte und Kommandeure sämtlicher Einheiten des Friedensheeres am 3.1.1939 und die Kriegsliederung vom 1.9.1939; ​ISBN 978-3-89555-338-7​, ​ISBN 3-89555-338-7​;