5 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 5 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 5 Dywizja Piechoty – stronę ujednoznaczniającą.
5 Dywizja Piechoty
5. Infanterie-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 1934 Ulm
Rozformowanie 1941
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

5 (Wirttemberska) Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana w październiku 1934 roku pod ukrytą nazwą Kommandant von Ulm, miejsce stacjonowania sztabu Ulm. Na mocy rozkazu z dnia 15 października 1935 roku otrzymała oficjalną nazwę 5 Dywizja Piechoty. Stacjonowała w V Okręgu Wojskowym. Od 1 grudnia 1941 roku rozpoczęto proces przeformowywania w 5. Lekką Dywizję Piechoty, którą 6 lipca 1942 r. przemianowano na 5 Dywizję Strzelców.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:
    • 14. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, I. i III. batalionu – Konstancja, II. i rezerwowego batalionu – Weingarten;
    • 56. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, I., II. i III. batalionu – Ulm;
    • 75. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu i III. batalionu – Fryburg Bryzgowijski, I. batalionu – Villingen, II. batalionu – Donaueschingen;
    • 5. pułk artylerii: miejsce postoju sztabu, II. i III. dywizjonu – Ulm, I. dywizjonu – Donaueschingen;
    • I. dywizjon 41. pułku artylerii ciężkiej: miejsce postoju – Ulm;
    • 5. batalion pionierów: miejsce postoju – Ulm;
    • 5. oddział przeciwpancerny: miejsce postoju – Villingen;
    • 5. oddział łączności: miejsce postoju – Ulm;
    • 5. oddział obserwacyjny: miejsce postoju – Ulm;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Generalmajor Eugen Hahn 1.IV.1934 – 1.VIII.1938;
Generalleutnant Wilhelm Fahrmbacher 1.IX.1939 – 24.X.1940;
Generalmajor Karl Allmendinger 25.X.1940 – XI.1941;

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Dywizja nie wzięła udziału w wojnie z Polską, natomiast w czasie kampanii francuskiej wykonywała działania drugorzędne. Do kwietnia 1941 r. pełniła obowiązki okupacyjne na terenie Francji. 22 czerwca 1941 r. przekroczyła granicę ZSRR i brała udział w walkach na początku kampanii wschodniej. Została wykrwawiona w czasie bitwy pod Wiaźmą i wycofana do Francji w celu odbudowy i reorganizacji[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mitcham jr. 2010 ↓, s. 235-238.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11655-9.
  • Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division b.m.w i b.d.w;
  • Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russua 1941 - 1945b.m.w i b.m.r.;
  • Haupt Werner, Sturm auf Moskau 1941. Der Angriff. Der Schlacht. Der Ruckschlag b.m.w i b.r.w; ​ISBN 978-3-89555-372-1​;
  • Reinicke Adolf Die 5. Jäger Division 1939 – 1945; Bad Nauheim 1962; ​ISBN 3-89555-103-1​;
  • Sawicki Tadeusz, Niemieckie wojska lądowe na froncie wschodnim, czerwiec 1944-maj 1945 (struktura), Warszawa 1987; ​ISBN 83-01-06556-7​;
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ​ISBN 3-8289-0525-0​;
  • Stahl Friedrich, Heereseinteilung 1939. Gliderung, Standorte und Kommandeure sämtlicher Einheiten des Friedensheeres am 3.1.1939 und die Kriegsliederung vom 1.9.1939; ​ISBN 978-3-89555-338-7​, ​ISBN 3-89555-338-7​;

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]