207 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

207 Dywizja Piechotyniemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana przez dowództwo Landwehry w Stargardzie na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939 roku, w 3. fali mobilizacyjnej w rejonie Stargardu w II. Okręgu Wojskowym. 15 marca 1941 r. przekształcono ją w 207 Dywizję Bezpieczeństwa (niem. 207 Sicherungs-Division)[1].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku: 322., 368. i 374. pułk piechoty, 207. pułk artylerii, 207. batalion pionierów, 207. oddział przeciwpancerny, 207. oddział łączności.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalmajor (Generalleutnant) Karl Tiedemann – 26 sierpnia 1939 do 1 marca 1941

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Beekman Frans S.A, Kurowski Franz, Kampf um die Festung Holland 1940. Der 5 Tagekrieg b.m. w 2008, ​ISBN 978-3-932381-42-3
  • Czesław Grzelak, Henryk Stańczyk, Kampania polska 1939 roku, Warszawa: Oficyna Wydawnicza Rytm, 2005, ISBN 83-7399-169-7, OCLC 830817444.
  • Haupt Werner, Die deutschen Infanterie-Division, b.m. w 1991, ​ISBN 3-89555-274-7
  • Tadeusz Jurga, Obrona Polski 1939, Waldemar Strzałkowski (oprac.), Warszawa: „Pax”, 1990, ISBN 83-211-1096-7, OCLC 830078818.