79 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 79 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 79 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
79 Dywizja Piechoty
79 Dywizja Grenadierów Ludowych

79. Infanterie-Division
79. Volks-Grenadier-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 26 sierpnia 1939
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

79 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939 roku, w 2. fali mobilizacyjnej przez Infanterie – Kommandeur 34 w Idar – Oberstein w XII. Okręgu Wojskowym.

Dywizja została zniszczona w kole stalingradzkim w styczniu 1943 r. W marcu 1943 r. została odtworzona i ponownie rozbita w jesienią 1944 w Rumunii nad rzeką Berlad[1]. Kolejny raz ją odtworzono 27 października 1944 r. jako 79. Dywizję Grenadierów Ludowych (79. Volks-Grenadier-Division)[2].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:
    • 208. pułk piechoty
    • 212. pułk piechoty
    • 226. pułk piechoty
    • 179. pułk artylerii
    • 179. batalion pionierów
    • 179. oddział rozpoznawczy
    • 179. oddział przeciwpancerny
    • 179. oddział łączności
    • 179. polowy batalion zapasowy
  • Struktura organizacyjna w maju 1944 roku:
    • 208. pułk grenadierów
    • 212. pułk grenadierów
    • 226. pułk grenadierów
    • 179. pułk artylerii
    • 179. batalion pionierów
    • 79. dywizyjny batalion fizylierów
    • 179. oddział przeciwpancerny
    • 179. oddział łączności
    • 179. polowy batalion zapasowy
  • Struktura organizacyjna w grudniu 1944 roku:
    • 208. pułk grenadierów
    • 212. pułk grenadierów
    • 226. pułk grenadierów
    • 179. pułk artylerii
    • 179. batalion przeciwpancerny
    • 179. batalion pionierów
    • 179. dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Generalleutnant Karl Strecker 26.VIII.1939 – 12.I.1942;
Generalleutnant Richard von Schwerin 12.I.1942 – 31.I.1943;
Generalmajor Heinrich Kreipe 5.VI.1943 – 25.X.1943;
Generalleutnant Friedrich – August Weinknecht 25.X.1943 – 29.VIII.1944;
Oberst (Generalmajor) Alois Weber 1.XI.1944 – 25.II.1945;
Oberst. Reinherr II.1945 – III.1945;
Oberst Kurt Hummel III.1945 – III.1945;
Oberstleutnant von Hobe III.1945 – III.1945;

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza 79 Dywizja Piechoty

Dywizja wzięła ograniczony udział w kampanii francuskiej w 1940 r. Następnie pełniła na terenie Francji obowiązki okupacyjne. Od lipca 1941 walczyła na froncie wschodnim (Grupa Armii Południe) na Ukrainie. W 1942 toczyła walki o Charków, Izjum i Woroneż. Ostatecznie została zamknięta w kotle stalingradzkim i utracona w styczniu 1943 r. Zdołano ewakuować tylko część dowództwa i 179. pułku piechoty.

Druga 79 Dywizja Piechoty

Dywizję odtworzono marcu 1943 r. pod starą nazwą w okolicach Stalino. Walczyła na przyczółku kubańskim, Krymie i dolnym Dnieprem. Jesienią 1944 r. została całkowicie rozbita w Rumunii.

79 Dywizja Grenadierów Ludowych

Kolejny raz dywizję odtworzono 27 października w okolicach Torunia na bazie częściowo zorganizowanej 586 Dywizji Grenadierów Ludowych. Jednostka walczyła od grudnia 1944 na froncie zachodnim, m.in. pod Vianden i Bitburgiem. W trakcie odwrotu przez Mozelę i Ren została wzmocniona niedobitkami 276 Dywizji Grenadierów Ludowych. Szlak bojowy zakończyła w okolicach Heidelbergu i Darmstadt poddając się wojskom amerykańskim[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska lądowe. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2009. ISBN 978-83-11-11596-5.
  • Beevor Antony, Stalingrad Warszawa 2000; ​ISBN 83-05-13135-1​;
  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ​ISBN 83-11-09199-4​;
  • Carell Paul, Spalona ziemia. Odwrót Wehrmachtu na Wschodzie; Warszawa 2003; ​ISBN 83-11-09475-6​;
  • Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division b.m.w i b.d.w; ​ISBN 3-89555-274-7​;
  • Haupt Werner Die schlachten der Heeresgruppe Süd. Aus der Sicht der Divisionen; b.m.w 2005; ​ISBN 3-7909-0248-9​;
  • Kaczmarek Kazimierz Stalingrad 1942-1943; Warszawa 1985;
  • Konecki Tadeusz Stalingrad; Warszawa 2003; ​ISBN 83-11-09452-7​;
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ​ISBN 3-8289-0525-0​;
  • Piekałkiewicz Janusz Stalinrad. Anatomia bitwy; Warszawa 1995;
  • Solarz Jacek, Stalingrad 1942-1943 Warszawa-Kraków 1996; ​ISBN 83-86209-81-X​;