21 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 21 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 21 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
21 Dywizja Piechoty
21. Infanterie-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 1935 Elbląg
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

21 (Wschodniopruska) Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana w 1934 roku pod ukrytą nazwą Kommandant von Elbing, miejsce stacjonowania sztabu Elbląg. Na mocy rozkazu z dnia 15 października 1935 roku otrzymała oficjalną nazwę 21. Dywizja Piechoty. Stacjonowała w I. Okręgu Wojskowym.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:
    • 3. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, II. i rezerwowego batalionu, 13. kompanii moździerzy, 14. kompanii przeciwpancernej – Iława, I. batalionu – Morąg, III. batalionu – Ostróda;
    • 24. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, I. i III. batalionu – Braniewo, II. batalionu – Iława Pruska;
    • 44. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, I. i III. batalionu – Malbork, II. batalionu – Kwidzyn;
    • 21. pułk artylerii: miejsce postoju sztabu, II. dywizjonu - Elbląg, I. dywizjonu – Morąg, III. dywizjonu – Iława Pruska;
    • I. dywizjon 57. pułku artylerii ciężkiej: miejsce postoju – Braniewo;
    • 21. batalion pionierów: miejsce postoju – Elbląg;
    • 21. oddział przeciwpancerny: miejsce postoju – Ostróda;
    • 21. oddział łączności: miejsce postoju – Elbląg;
  • Struktura organizacyjna w styczniu 1940:

3., 24., 45. pułk piechoty, 21. pułk artylerii, I./57. pułku artylerii ciężkiej, 21. batalion pionierów, 21. oddział rozpoznawczy, 21. oddział przeciwpancerny, 21. oddział łączności, 21. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w listopadzie 1943:

3., 24., 45. pułk grenadierów, 21. pułk artylerii, I. dywizjon 57. pułku artylerii ciężkiej, 21. batalion pionierów, 21. batalion fizylierów, 21. oddział przeciwpancerny, 21. oddział łączności, 21. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Generalmajor Albert Wodrig 1.X.1934 – 10.I.1938;
Generalleutnant Kuno - Hans Both 11.I.1938 – 26.X.1939;
Generalleutnant Otto Sponheimer 1.XI.1939 – IV.1942;
Generalleutnant Wilhelm Bohnstedt VI.1942;
Generalleutnant Otto Sponheimer IV.1942 – 10.I.1943;
Generalmajor (Generalleutnant) Gerhard Matzky 10.I.1943 – 1.XI.1943;
Oberst Hubertus Lamey 1.XI.1943 – XII.1943;
Generalmajor Gerhard Matzky XII.1943 – 1.III.1944;
Generalmajor Franz Sensfuß 1.III.1944 – 28.III.1944;
Generalleutnant Hermann Foertsch 28.III.1944 – 22.VIII.1944;
Generalmajor Heinrich Goetz 22.VIII.1944 – 25.IX.1944;
Oberst Hengersdorff 25.IX.1944 –
Oberst Scharenberg IX.1944 – 12.XII.1944;
Oberst Beyse 12.XII.1944 – 14.I.1945;
Generalmajor Heinrich Goetz 14.I.1945 – 31.III.1945;
Generalmajor Karl Koetz 1.IV.1945 – 28.IV.1945;

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Kampania wrześniowa

Od 1 do 3 września 1939 roku dywizja brała udział w bitwie nad Osą. W dniach 8-10 września walczyła pod Nowogrodem.

Kampania francuska 1940

21 Dywizja Piechoty nacierała przez Ardeny i Luksemburg. Pozostała we Francji do jesieni 1940 r.

Atak Niemiec na ZSRR

Jednostka walczyła na terenie republik nadbałtyckich, m.in. w bitwach o Tylżę, Wołchow i Gruszino. Dotarła pod Leningrad i brała udział w jego oblężeniu. Została rozbita w lipcu 1944 podczas odwrotu na Białorusi. Jej niedobitki walczyły do końca wojny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzelak Czesław, Stańczyk Henryk Kampania polska 1939 roku;Warszawa 2005;
  • Jurga Tadeusz, Obrona Polski 1939, Warszawa 1990;
  • Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division b.m.w i b.d.w;
  • Haupt Werner, Army Group North. The Wehrmacht in Russia 1941 - 1945 b.m.w i b.m.r.;
  • Haupt werner, Sturm auf Moskau 1941. Der Angriff. Der Schlacht. Der Ruckschlag b.m.w i b.r.w;
  • Pohlman Hartwig, Wolchow 900 Tage Kampf um Lenigrad 1941 - 1944 Wiedeń 2003;