246 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 246 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 246 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
246 Dywizja Piechoty
246. Infanterie-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 26 sierpnia 1939
Rozformowanie 3 sierpnia 1944
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

246 Dywizja Piechotyniemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana przez dowództwo Landwehry w Darmstadt na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939 roku, w 3. fali mobilizacyjnej w XII. Okręgu Wojskowym. W 1940 r. brała udział w kampanii francuskiej, następnie w latach 1941-44 walczyła w ramach Grupy Armii Środek na froncie wschodnim. W czerwcu 1944 r. dywizja została całkowicie rozbita w Witebsku i rozwiązana 3 sierpnia. Odtworzono ją 15 września 1944 r. jako 246 Dywizję Grenadierów Ludowych[1].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:

313., 352. i 404. pułk piechoty, 246. pułk artylerii, 246. batalion pionierów, 246. oddział rozpoznawczy, 246. oddział przeciwpancerny, 246. oddział łączności;

  • Struktura organizacyjna w grudniu 1941 roku:

352., 404. i 689. pułk piechoty, 246. pułk artylerii, 246. batalion pionierów, 246. oddział rozpoznawczy, 246. oddział łączności;

  • Struktura organizacyjna w lipcu 1943 roku:

404. i 689. pułk grenadierów, 246. pułk artylerii, 246. batalion pionierów, 246. batalion fizylierów, 246. oddział przeciwpancerny, 246. oddział łączności, 246. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w lutym 1944 roku:

404., 352. i 689. pułk grenadierów, 246. pułk artylerii, 246. batalion pionierów, 246. batalion fizylierów, 246. oddział przeciwpancerny, 246. oddział łączności.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Erich Denecke 26.VIII.1939 – 13.XII.1941;
  • Generalleutnant Maximilian Siry 13.XII.1941 – 16.V.1943;
  • Generalmajor Konrad von Alberti 16.V.1943 – 12.VIII.1943;
  • Generalmajor Heinz Fiebig 12.VIII.1943 – 5.X.1943;
  • Generalleutnant Wilhelm Falley 5.X.1943 – 20.IV.1944;
  • Generalmajor Claus Müller-Bülow 20.IV.1944 – 27.VI.1944;

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Buchner Alex, Ostfront 1944. Tscherkassy, Tarnopol, Krim, Witebsk, Bobruisk, Brody, Jassy, Kischinew, b.m.w. i b.d.w.; ​ISBN 3-89555-101-5​;
  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ​ISBN 831109199-4​;
  • Grossmann Horst, Rshew. Eckpfeiler der Ostfront; Friedberg b.d.w, ​ISBN 3-7909-0126-1​;
  • Haupt Werner, Die deutschen Infanterie-Division b.m.w 1991;​ISBN 3-89555-274-7​;
  • Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russua 1941 - 1945b.m.w i b.m.r.;
  • Rolf Hinze, Ostfront 1944, wyd. Spezialausg., 1. Aufl, Stuttgart: Motorbuch-Verl, 2004, ISBN 3-613-02408-X, OCLC 71597095.
  • Kurowski Franz, Die Heeresgruppe Mitte. 28 deutsche Divisionen im Feuerhagel der sowjetischen Sommeroffensive 1944. Witebsk. Bobruisk. Minsk b.m.w. i b.r.w.; ​ISBN 978-3-89555-412-4​;
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ​ISBN 3-8289-0525-0​;