91 Dywizja Piechoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
91 Dywizja Piechoty
91. Infanterie-Division
(91. (LL) Infanterie-Division)
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 15 stycznia 1944 Baumholder
Rozformowanie 5 listopada 1944
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

91 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 15 stycznia 1944 roku, w 25. fali mobilizacyjnej na poligonie Baumholder w XII. Okręgu Wojskowym. Pierwotnie sformowana jako dywizja powietrznodesantowa, służyła jako klasyczna dywizja piechoty.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w styczniu 1944 roku:

1057. i 1058. pułk grenadierów, 191. pułk artylerii, 191. batalion pionierów, 191. kompania przeciwpancerna, 191. oddział łączności, 191. kompania przeciwlotnicza;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Generalleutnant Bruno Ortner 10.II.1944 – 25.IV.1944;
Generalmajor Wilhelm Falley 25.IV.1944 – 6.VI.1944, poległ walcząc z amerykańskimi spadochroniarzami, którzy wylądowali obok jego kwatery;
Generalmajor Bernhard Klosterkemper 6.VI. – 10.VI.1944;
Generalmajor Eugen König 6.VI.1944 – 10.VIII.1944;

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Dywizja stacjonowała na półwyspie Cotentin. W pierwszych dniach po lądowaniu Aliantów w Normandii poniosła tak ciężkie straty, że przyłączono ją do 77 Dywizji Piechoty. Niedobitków wysłano później do rejonu Eifel, gdzie jednostkę odbudowano. Po powrocie na front dywizja walczyła pod Rennes i została ponownie rozbita. 5 listopada 1944 r. jej resztki wchłonęła 344 Dywizja Grenadierów Ludowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Carell, Alianci lądują! Normandia 1944, Kazimierz Szarski (tłum.), Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2006, ISBN 83-11-10309-7, OCLC 69293366.
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ​ISBN 3-8289-0525-0​;