154 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
154 Dywizja Zapasowa
154 Dywizja Rezerwowa
154 Dywizja Szkoleniowa
154 Dywizja Piechoty

Kommandeur der Ersatztruppen IV
Division Nr. 154
154 Reserve-Division
154. Feldausbildungs-Division
154. Infanterie-Division
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 26 sierpnia 1939 Poczdam
Rozformowanie kwiecień 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

154 Dywizja Piechotyniemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, była to kolejno jednostka zapasowa, rezerwowa, szkoleniowa i ostatecznie tradycyjna dywizja piechoty.

Historia i szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Dywizja powstała 26 sierpnia 1939 r. jako Kommandeur der Ersatztruppen IV, którą 10 listopada przekształcono w 154 Dywizję Zapasową (Division Nr. 154)[1]. 15 września 1942 została przekształcona w 154 Dywizję Rezerwową (154 Reserve-Division)[2] i przeniesiona w rejon Łańcuta w Polsce. Część dywizji skierowano na front wschodni w marcu 1944 r. i następnie w lipcu i sierpniu na Ukrainie, Białorusi i w Polsce. Jesienią 1944 została wycofana z frontu i zreorganizowana w 154 Dywizję Szkoleniową (154. Feldausbildungs-Division)[3]. Ostatecznie 11 lutego 1945 r. została przemianowana na 154 Dywizję Piechoty (154. Infanterie-Division)[4] i rozbita pod Oderbergiem w kwietniu 1945 r. Większość żołnierzy poległa lub dostała się do sowieckiej niewoli.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w listopadzie 1939 roku:

4., 233., 255., 256. pułki piechoty, 4. zapasowy pułk artylerii, 4. zapasowy batalion obserwatorów artyleryjskich, 10. zapasowy batalion rozpoznawczy, 1. zapasowy batalion mostowy, 24. zapasowy batalion inżynieryjny, 4. zapasowy batalion transportowy, 4. zapasowy batalion kierowców.

  • Struktura organizacyjna w październiku 1944 roku:

562., 563., 564. szkolne pułku grenadierów, 1054. batalion artylerii oraz oddziały dywizyjne.

  • Struktura organizacyjna w marcu 1945 roku:

562., 563. i 564. pułk grenadierów, 1054. pułk artylerii, 1054. batalion pionierów, 1054. oddział przeciwpancerny.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Arthur Boltze (od 27 września 1939),
  • Generalmajor Franz Land graf (od 1 maja 1942),
  • Generalleutnant dr. Friedrich Altrichter (od 31 maja 1942),
  • Generalleutnant Alfred Thielmann (od 20 kwietnia 1944),
  • ponownie Altrichter (od 19 grudnia 1944 do kwietnia 1945).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska lądowe. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2009. ISBN 978-83-11-11596-5.