Inspektorat Graniczny nr 3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Inspektorat Graniczny nr 3
Obwód Straży Granicznej „Brodnica”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1928
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Brodnica
Formacja Straż Graniczna
Podległość Mazowiecki Inspektorat Okręgowy SG
Mazowiecki Okręg SG
Straż Graniczna w 1930.jpg
Mazowiecki IOSG.jpg
Inspektorat Graniczny nr 3 Brodnica.png

Inspektorat Graniczny nr 3 – jednostka organizacyjna Straży Granicznej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej w latach 1928–1939.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego z 22 marca 1928 roku, do ochrony północnej, zachodniej i południowej granicy państwa, a w szczególności do ich ochrony celnej, powoływano z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczną[1]. Rozkazem nr 4 z 30 kwietnia 1928 roku w sprawach organizacji Mazowieckiego Inspektoratu Okręgowego naczelny inspektor Straży Celnej gen. bryg. Stefan Pasławski zatwierdził dyslokację, granice i strukturę inspektoratu granicznego nr 3 „Brodnica”[2]. Rozkazem Mazowieckiego Inspektora Okręgowego nr 9 z 25 lipca 1928 zorganizowano posterunek informacyjny „Jabłonowo” i „Lidzbark”. Placówki te przydzielono etatowo drużyny kierownika IG nr 3[3]. Rozkaz nr 9 z 18 października 1929 roku w sprawie reorganizacji Mazowieckiego Inspektoratu Okręgowego, komendant Straży Granicznej płk Jan Jur-Gorzechowskiw miejsce komisariatu „Hartowiec” powołał komisariat Straży Granicznej „Rybno”[4].

Rozkazem nr 1 z 31 marca 1937 roku w sprawach [...] likwidacji i tworzenia placówek, komendant Straży Granicznej płk Jan Gorzechowski zniósł posterunek wywiadowczy „Płosnica”, „Jabłonowo” i „Plesewo”[5].

Rozkazem nr 2 z 8 września 1938 roku w sprawie terminologii odnośnie władz i jednostek organizacyjnych formacji, dowódca Straży Granicznej płk Jan Gorzechowski nakazał zmienić nazwę Inspektoratu Granicznego „Brodnica” na Obwód Straży Granicznej „Brodnica”[6]. Rozkazem nr 12 z 14 lipca 1939 roku w sprawie reorganizacji placówek II linii i posterunków wywiadowczych oraz obsady personalnej, komendant Straży Granicznej gen. bryg. Walerian Czuma zniósł placówkę II linii „Świerkocin”[7]. Rozkazem nr 13 z 31 lipca 1939 roku w sprawach [...] przeniesienia siedzib i zmiany przydziałów jednostek organizacyjnych, komendant Straży Granicznej gen. bryg. Walerian Czuma wydzielił komisariat „Rybno” z Obwodu SG „Brodnica” i przydzielił go do Obwodu SG „Przasnysz”[8].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Naczelny Inspektor Straży Celnej gen. bryg. Stefan Pasławski swoim rozkazem nr 1 z 12 marca 1928 roku w sprawach organizacji Mazowieckiego Inspektoratu Okręgowego określił granice inspektoratu granicznego: od wschodu: od placówki Straży Granicznej „Uzdowo” wyłącznie, od zachodu do placówki Straży Granicznej „Mały Wełcz” włącznie[9]. Siedziba inspektoratu mieściła się przy ul. Wiejskiej 2 w budynku skarbowym[10]. Do dyspozycji inspektorat posiadał samochód osobowy Austin i motocykl Harley Dawidson[10].

W 1936 roku inspektorat ochraniał granicę państwową na długości 157 kilometrów od kamienia granicznego I/89 do IV/089. Obejmował powiaty: działdowski, lubawski, grudziądzki, mławski, brodnicki, wąbrzeski, sierpecki i rypiński[11].

Sąsiednie inspektoraty:

Funkcjonariusze inspektoratu[edytuj | edytuj kod]

Kierownicy/komendanci inspektoratu
stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
st. kom. Bronisław Doliński V 1928[12] -
insp. Leon Braziulewicz 1 VII 1929[13] – VIII 1934 IG „Ostrów”[14]
nkom Wacław Sacewicz[14] VIII 1934 –

Oficerowie inspektoratu w 1936[15]:

  • kierownik inspektoratu – nkom. Wacław Sacewicz
  • kwatermistrz (jednocześnie adiutant) – pkom. Franciszek Szulc
  • II oficer sztabu (jednocześnie kierownik laboratorium fotograficznego) – pkom. Stanisław Gruchała

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Organizacja inspektoratu w 1928[16]:

Organizacja inspektoratu we wrześniu 1929[4] i w lutym 1930[17]:

Organizacja Obwodu SG „Brodnica” w 1939:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]