Kopalnia Węgla Kamiennego Segen Gottes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
KWK Chwalibóg
Ilustracja
Wieża wyciągowa szybu Chwalibóg (2016)
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Położenie na mapie Wałbrzycha
Mapa konturowa Wałbrzycha, w centrum znajduje się punkt z opisem „KWK Chwalibóg”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „KWK Chwalibóg”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „KWK Chwalibóg”
Ziemia50°46′51,9″N 16°17′18,5″E/50,781083 16,288472

Kopalnia Węgla Kamiennego Segen Gottes (Chwalibóg) – dawna kopalnia węgla kamiennego w Starym Zdroju w obecnej dzielnicy Wałbrzycha przy ulicy Stefana Batorego, od 1929 roku eksploatowana z kopalnią "Fuchs / Thorez".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Istniała już w 1594 roku, a jej oficjalne nadanie pod nazwą „Segen Gottes ” nastąpiło w 1770. W 1857 została powiększona i eksploatowano ją razem z kopalniami i polami górniczymi: Caspar, Tempel, Joseph, Theresie, Weissig, Franz Joseph. W 1922 roku została kupiona przez koncern Scheringa w Berlinie (Kokswerke und Chemische Fabriken A.G), a od 1928 była własnością spółki: "Niederschlesische Bergbau AG Waldenburg". Od 1929 roku eksploatowana łącznie z kopalnią "Fuchs". Od 1945 kopalnia nosiła polską nazwę "Chwalibóg". Po kopalni zostało niewiele zabudowań, najważniejszym elementem który pozostał jest, najstarsza na Dolnym Śląsku[1], stalowa wieża szybu Chwalibóg z 1888 roku[1], modernizowana w 1925 roku. Większość budynków została wyburzona w latach 90. ubiegłego stulecia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Adam Frużyński: Zarys dziejów górnictwa węgla kamiennego w Polsce. Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu: Zabrze, 2012, s. 72. ISBN 978-83-935614-4-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Jaros: Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich. Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984, s. 126. ISBN 83-00-00648-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]