Kopalnia Pepita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
kopalnia Pepita
Państwo  Królestwo Prus
Data założenia 26 września 1855
Data likwidacji ?
Położenie na mapie Katowic
Mapa konturowa Katowic, po prawej znajduje się punkt z opisem „kopalnia ''Pepita''”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „kopalnia ''Pepita''”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „kopalnia ''Pepita''”
Ziemia50°13′06,2″N 19°04′09,6″E/50,218389 19,069333

Kopalnia Pepita – zlikwidowana kopalnia węgla kamiennego, która znajdowała się na terenie dzisiejszych Katowic, na obszarze jednostki pomocniczej Giszowiec, w rejonie ulicy Sosnowej i Górniczego Stanu, nieopodal osiedla Adama[1].

Kopalnia ta została nadana 26 września 1855 roku, natomiast eksploatację węgla rozpoczęto od 1860 roku. Eksplantację węgla kamiennego prowadzono dwoma szybami: Eduard o głębokości 18,4 metrów i Ruffer o głębokości 31,6 metrów. Kopalnia prowadziła wydobycie z pola Jacob[2]. Należała ona wówczas do Gustawa Henryka Ruffera z Wrocławia, Wilhelma Edlera z Zabrza, a także w połowie do Waleski von Thiele-Winckler[3].

W 1868 roku Ruffer wykupił udziały od spadkobierców Edlera, które rok później odsprzedał Grundmannowi. Nowy udziałowca odsprzedał je dalej w 1869 roku Hubertowi Thiele-Wincklerowi. W 1873 roku z kopalni wydobyto 19,7 tysięcy ton węgla kamiennego[3]. W 1896 roku kopalnię włączono do pól Reserve[3]. Udziały w kopalni Winckler przekazał Katowickiej Spółce Akcyjnej dla Górnictwa i Hutnictwa, a ta wykupiła też udziały od Henryka Ruffera[2]. W 1899 roku pole te nabyła spółka Georg von Giesches Erben[4], natomiast rok później pole Reserve włączono do kopalni Giesche (obecnie Wieczorek)[2]. Nie wiadomo, do kiedy prowadzono wydobycie w kopalni[2].

W budynku dawnej cechowni kopalni Pepita mieściło się biuro budowy osiedla Giszowiec. W 1912 roku budynek ten został zaadaptowany na dom dla wdów z terenu obszaru dworskiego Giszowiec. Prawdopodobnie istniał on krótko, gdyż na mapie z 1921 roku oznaczony on jest jako dom jednorodzinny[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Grzywocz: Plany i mapy Giszowca (pol.). www.giszowiec.info. [dostęp 2020-11-11].
  2. a b c d Adam Frużyński, Grzegorz Grzegorek, Piotr Rygus, Kopalnie i huty Katowic, Katowice: Wydawnictwo „Prasa i Książka” Grzegorz Grzegorek, 2017, s. 171, ISBN 978-83-63780-23-4 (pol.).
  3. a b c Jerzy Jaros (red.), Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich, Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984, s. 85, ISBN 83-00-00648-6.
  4. Paweł Grzywocz: Dawne kopalnie (pol.). www.giszowiec.info. [dostęp 2020-11-14].
  5. Joanna Tofilska, Giszowiec. Monografia historyczna, Katowice: Muzeum Historii Katowic, 2016, s. 30, 38, ISBN 978-83-64356-19-3 (pol.).