Kopalnia Węgla Kamiennego „Pokój”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kopalnia Węgla Kamiennego Pokój
Ilustracja
KWK Pokój, zlikwidowany szyb Anna, fot. 2010 r.
Data założenia 3 lipca 1902
Data likwidacji 1 lipca 2016 (utworzenie połączonej kopalni Ruda)
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Siedziba 41-710 Ruda Śląska
ul. Niedurnego 13
Dyrektor Dariusz Rębielak
Branża górnictwo węgla kamiennego
Produkty węgiel kamienny
Zatrudnienie 1931 (2014)
Zysk netto Decrease2.svg 97 mln zł (2014)[1]
Położenie na mapie Rudy Śląskiej i Świętochłowic
Mapa lokalizacyjna Rudy Śląskiej i Świętochłowic
Kopalnia Węgla Kamiennego Pokój
Kopalnia Węgla Kamiennego Pokój
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kopalnia Węgla Kamiennego Pokój
Kopalnia Węgla Kamiennego Pokój
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kopalnia Węgla Kamiennego Pokój
Kopalnia Węgla Kamiennego Pokój
Ziemia50°16′37,3″N 18°52′14,2″E/50,277028 18,870611
Strona internetowa
Szyb Wanda, fot. 2013 r.

Kopalnia Węgla Kamiennego Pokój (niem. Friedensgrube) – kopalnia węgla kamiennego w Rudzie Śląskiej[2], prowadząca działalność górniczą pod silnie zurbanizowanym obszarem miasta (dzielnice: Wirek, Nowy Bytom, Bielszowice, Czarny Las). Funkcjonowała jako samodzielny zakład od 1902 do 1 lipca 2016 roku. KWK Pokój od 2016 roku działa jako ruch Pokój kopalni Ruda, wchodzącej w skład Polskiej Grupy Górniczej.

Historia[edytuj]

Schemat historycznych przekształceń organizacyjnych, które doprowadziły do powstania kopalni Pokój

Kopalnia powstała 3 lipca 1902 roku z połączenia pól górniczych Friedrich Wilhelm, Eintracht I i Saara I[3]. Do 1922 roku i w okresie okupacji działała pod nazwą Friedensgrube[3]. Stanowiła część koncernu hutniczego Oberbedarf Mikołaja hr. Ballestrema, od 1931 roku należała do Rudzkiego Gwarectwa Węglowego. W latach 1945–1957 należała do Rudzkiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego, a następnie do Bytomskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W latach 60. prowadzono eksploatację w filarze ochronnym Huty Pokój, zajmowano się w tym czasie również pracami nad eksperymentalnymi obudowami górniczymi[4].

1 kwietnia 1968 roku przyłączono do niej kopalnię Wanda-Lech[3]. W 1993 roku weszła w skład Rudzkiej Spółki Węglowej S.A. W roku 1995 została połączona z likwidowaną kopalnią Wawel (niem. Brandenburg)[potrzebny przypis]. W latach 2003–2016 była częścią Kompanii Węglowej S.A. 1 lipca 2016 r. KWK Pokój została połączona z KWK Halemba Wirek i KWK Bielszowice, tworząc jedną kopalnię – KWK Ruda[5], wchodzącą w skład Polskiej Grupy Górniczej.

21 listopada 2016 roku ruchy Bielszowice i Pokój zostały połączone podziemnym przekopem, urobek z ruchu Pokój od tego czasu jest transportowany magistralą taśmową na poziomie 840 m do ruchu Bielszowice[6].

31 grudnia 2016 roku podpisano umowę, na mocy której część kopalni Ruda, Pokój 1 została przekazana Spółce Restrukturyzacji Kopalń[7].

Wydobycie[edytuj]

Kopalnia dysponowała trzema poziomami wydobywczymi: 320, 600 oraz 790 m[potrzebny przypis].

Średniodobowe wydobycie w 2016 r. wynosiło 5500 ton[potrzebny przypis].

Zdolności wydobywcze zakładu górniczego wynoiły około 5000-5500 ton na dobę[potrzebny przypis]. Zatrudnienie w zakładzie w 2011 wynosiło około 2200 pracowników. W I półroczu 2014 r. kopalnia zatrudniała 1931 pracowników i przynosiła straty w wysokości 138,71 zł na tonie wydobytego węgla[8].

Wydobycie węgla kamiennego w tonach w wybranych latach[3]:

Zaplecze socjalne[edytuj]

W czasach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej wybudowano ambulatorium dla załogi, domy pracownicze, obiekty sportowe oraz utworzono dwie biblioteki[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. KRA: Cztery kopalnie KW przyniosły 821 mln zł strat. 2015-01-10. [dostęp 2017-01-12].
  2. Zuziak 1967 ↓, s. 130.
  3. a b c d Jaros 1984 ↓.
  4. a b Zuziak 1967 ↓, s. 131.
  5. Oddział KWK Ruda, Polska Grupa Górnicza (pol.).
  6. Kamila Rożnowska: Kopalnia Bielszowice i kopalnia Pokój połączone. Dziennik Zachodni, 2016-12-21. [dostęp 2017-01-12].
  7. MD: Górnictwo: część ruchu Pokój trafiła do SRK. Wydawnictwo Górnicze, 2016-12-31. [dostęp 2017-01-12].
  8. Kompania Węglowa - 12 z 15 kopalń na minusie. Gazeta Wyborcza, 2014.

Bibliografia[edytuj]

  • Jerzy Jaros: Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich. Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984, s. 83. ISBN 8300006486.
  • Antoni Zuziak: Sylwetki kopalń i zakładów Bytomskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W: Tradycje górnictwa ziemi bytomskiej. Maroszek Henryk (red.). Katowice: 1967.