Kopalnia Węgla Kamiennego Walenty-Wawel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kopalnia Węgla Kamiennego Walenty-Wawel
Ilustracja
Szyb Klara w 2013 r.
Data założenia 1 sierpnia 1931
Data likwidacji 1 stycznia 1971
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Branża górnictwo węgla kamiennego
Zatrudnienie 3366 (1947)[1]
brak współrzędnych

Kopalnia Węgla Kamiennego Walenty-Wawel – nieistniejąca kopalnia węgla kamiennego, działająca w Rudzie Śląskiej[2] od 1 sierpnia 1931 do 1 stycznia 1971 roku.

Historia[edytuj]

Kopalnia powstała 1 sierpnia 1931 roku poprzez połączenie kopalni Wawel, kopalni Walenty oraz kopalni Hrabia Franciszek. Należała wówczas do Rudzkiego Gwarectwa Węglowego[3].

W czasie okupacji niemieckiej ziem polskich podczas II wojny światowej funkcjonowała pod nazwą Wolfgang i przez cały ten okres nie przerwała pracy[4]. W 1945 roku niektórzy pracownicy kopalni zostali deportowani do ZSRR[5]. Zatrudnienie tuż po wojnie wynosiło 2519 pracowników, a dwa lata później – 3366 osób[1].

W 1948 roku kopalnia zdobyła Honorowy Sztandar Centralnego Zarządu Przemysłu Węglowego za osiągnięcie najwyższej ponadplanowej nadwyżki wydobycia[6]. Po wojnie wybudowano: szyb „Centralny”, nową sortownię oraz płuczkę[6] oraz wybudowano nowy poziom wydobywczy[2]. Zmieniono także wozy transportowe z małych (o pojemności 0,68 t) na znacznie większe (2,5 t)[7]. Od 1945 do 1957 roku należała do Rudzkiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego, po czym od 1 kwietnia tego roku – do Bytomskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego[8]. 1 stycznia 1971 r. została połączona z kopalnią Paweł, tworząc kopalnię Wawel[8].

Wydobycie[edytuj]

  • 1938 – 1 684 360 t[9]
  • 1945 – 500 572 t [1]
  • 1970 – 1 949 600 t[9]

Zaplecze socjalne[edytuj]

Dla swoich pracowników kopalnia wybudowała co najmniej 10 domów czterorodzinnych, kilka bloków mieszkalnych. Stworzono nowoczesne ambulatorium[2] przyzakładowe, izbę chorych z biblioteką, przedszkole i żłobek. Powstało także 8 domów górnika, stołówka, dom kultury z kinem oraz biblioteka[10]. Ponadto kopalnia dysponowała domem kolonijnym dla dzieci w Wiśle Jaworniku[11]. Przy kopalni powstała największa wówczas 120-osobowa orkiestra amatorska pod kierownictwem Augustyna Kozioła. Powołano również klub sportowy Slavia Ruda Śląska[12].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Zdzisław Janeczek: Szkice z dziejów kopalni "Wawel": wydanie okolicznościowe z okazji zakończenia działalności kopalni "Wawel". Katowice: 1999. ISBN 8390593130.
  • Jerzy Jaros: Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich. Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984. ISBN 9788300006489.
  • Marian Niewiarowski: XV lat Bytomskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego: 1945-1960. Bytom: Komitet Obchodu XV-lecia Bytomskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego w Bytomiu, 1960.
  • Antoni Zuziak: Sylwetki kopalń i zakładów Bytomskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W: Tradycje górnictwa ziemi bytomskiej. Maroszek Henryk (red.). Katowice: 1967, s. 149.