Kopalnia Węgla Kamiennego „Szczęście Luizy”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szczęście Luizy (do 1922 Louisensglück[1]) − kopalnia węgla kamiennego w Roździeniu, będącym obecnie częścią Szopienic, dzielnicy Katowic[1].

Powstała w 1841 na polu górniczym nadanym 26 czerwca 1838 pod nazwą Louisensglück[1]. Eksploatowała również pole górnicze Guter Traugott (nadanie 26 kwietnia 1839). Należała początkowo do mistrza murarskiego z Dębu Józefa Heintzego[1], sztychmistrza Traugotta Krauta i wdowy po aptekarzu z Mysłowic, Henrietty Fengler. Była eksploatowana z przerwami i przy zmieniających się właścicielach gwarectwa, do 1894, kiedy to została zatopiona. Od 1874 eksploatowała również pole górnicze Neue Louisensglück. W latach 70. wydobywano w niej ok. 233 000 ton węgla rocznie.

W 1922 gwarectwo i nieczynna kopalnia zmieniły nazwę na polskie tłumaczenie niemieckiej, czyli "Szczęście Luizy"[1].

Eksploatację wznowiono w 1933. Początkowo kopalnię prowadziła spółka dzierżawiąca prawo wydobywania węgla od gwarectwa (właścicieli), a w 1938 większość udziałów gwarectwa nabył większościowy udziałowiec spółki, Chil Rechnic, prowadzący kilka niewielkich kopalni. W tym czasie wydobywano w niej ok. 40 000 ton węgla rocznie (41 131 t w 1938). 22 sierpnia 1939, na skutek awarii głównej pompy, kopalnia została zatopiona. Eksploatacji już nie wznowiono.

W latach 1937−1938 kopalnia występowała przejściowo pod nazwą "Jadwiga".

Przypisy

  1. a b c d e Lech Szaraniec: Osady i osiedla Katowic. Katowice: Oficyna "Artur", 1996, s. 220. ISBN 83-905115-0-9.