Kopalnia Bergthal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kopalnia Bergthal
Państwo  Królestwo Prus
Data założenia 1789
Data likwidacji 1823
brak współrzędnych

Kopalnia Bergthal – jedna z pierwszych kopalń węgla kamiennego na obszarze dzisiejszych Katowic, działająca od 1789 do 1823 roku. 20 grudnia 1788 nadanie górnicze od Wyższego Urzędu Górniczego uzyskał hrabia Felicjan Mieroszewski, właściciel ordynacji mysłowieckiej. Pole Bergthal znajdowało się na terenie ówczesnych lasów mysłowickich (obecny Giszowiec, na wschód od Stawu Górnik)[1].

Kopalnia posiadała tylko jeden płytki szyb górniczy, który początkowo obsługiwało 2 rębaczy i 2 szleprów. Pierwszy rok przyniósł wydobycie na poziomie 19 ton. Prace odbywały się sporadycznie. Główną tego przyczyną był brak infrastruktury drogowej umożliwiającej transport urobku oraz niewielkie zainteresowanie wśród okolicznych zakładów przemysłowych i mieszkańców. W 1823 roku właściciel wstrzymał wydobycie z powodu nieskiej wydajności – ostatni rok pracy koplani przyniósł 140 ton węgla[1].

13 lutego 1824 hrabia Stanisław Mieroszewski uzyskał nadanie pola Bergthal II na północ od pierwotnego. W 1896 roku oba pola włączono do nadania Reserve, które później weszły w skład kopalni Giesche[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Grzegorz Grzegorek, Adam Frużyński, Piotr Rygus: Kopalnie i huty Katowic. Katowice: Wydawnictwo Prasa i Książka Grzegorz Grzegorek, 2017, s. 35. ISBN 978-83-63780-23-4.