Kopalnia Węgla Kamiennego Barbara-Chorzów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kopalnia Węgla Kamiennego Barbara-Chorzów
Ilustracja
Szyb Kolejowy I kopalni Barbara-Chorzów
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Siedziba Chorzów
Data założenia 1970
Data likwidacji 1995
Położenie na mapie Chorzowa
Mapa lokalizacyjna Chorzowa
Kopalnia Węgla Kamiennego Barbara-Chorzów
Kopalnia Węgla Kamiennego Barbara-Chorzów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kopalnia Węgla Kamiennego Barbara-Chorzów
Kopalnia Węgla Kamiennego Barbara-Chorzów
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kopalnia Węgla Kamiennego Barbara-Chorzów
Kopalnia Węgla Kamiennego Barbara-Chorzów
Ziemia50°18′49,3″N 18°57′30,5″E/50,313694 18,958472

Kopalnia Węgla Kamiennego Barbara-Chorzów – zlikwidowana kopalnia węgla kamiennego, działająca w Chorzowie od 1970 do 1993 roku[1], zlikwidowana w 1995 roku[2].

Powstała 1 stycznia 1970 z połączenia kopalń: Chorzów i Barbara-Wyzwolenie, które zostały połączone podziemnym przekopem[3]. Składała się z dwóch rejonów: Barbara i Chorzów[4], w ich obrębie działały szyby: Kolejowy I i II[3], Wyzwolenie I i II, Wentylacyjny II, Barbara I i II, Kinga II, Karolina[5] i Zygmunt August II[6]. Produkcja w 1970 roku wynosiła: 1 976 050 t.

Ostatnim etapem robót górniczych w rejonie dawnej kopalni Barbara-Wyzwolenie było wybieranie pokładu 501 z w pobliżu szybów Wyzwolenie I i II. Zakończenie eksploatacji złóż węgla w rejonie Barbara nastąpiło w 1981 roku. Szyby Wyzwolenie do 1987 roku przekształcono w ujęcia wody dla Zakładów Gumowych Górnictwa w Bytomiu poprzez zasypanie ich jedynie do głębokości 90 metrów z pozostawieniem na tejże głębokości drożnego wyrobiska łączącego oba szyby[5]. Szyb Wyzwolenie II pozostał jako zbiornik retencyjny[7], szyb Wyzwolenie I uzbrojono w rurociągi i pompę głębinową[5].

Zabudowania kopalni, z lewej wieża wyciągowa szybu Kolejowego I (2018)
Wieża wyciągowa szybu Zygmunt August II w Chorzowie-Maciejkowicach (2018)

Do końca kwietnia 1993 roku podejmowano działania mające na celu udostępnienie z podszybia szybów Kolejowych pokładu 816 zasobnego w węgiel koksujący, którego eksploatacja zapewniłaby rentowność zakładu. Do ich zakończenia zabrakło 600 metrów bieżących robót przekopowych[8].

14 lipca 1993 roku kopalnia na mocy decyzji Ministra Handlu i Przemysłu została postawiona w stan likwidacji[9]. Zakończenie eksploatacji złóż węgla w rejonie Chorzów nastąpiło w 31 października 1993 roku, oficjalnie z uwagi na częściowe wyeksploatowanie zasobów i podjęte działania restrukturyzacyjne[10]. 17 marca 1994 roku Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa zezwoliło na zatrzymanie kopalni w taki sposób, który umożliwiałby ewentualne wznowienie eksploatacji pokładu 816[11].

Pozostałe szyby Kolejowy I i Zygmunt August II[12] weszły w skład pompowni Siemianowice, należącej do Centralnego Zakładu Odwadniania Kopalń[13].

Grupa Fasing planowała w 2014 roku wznowić wydobycie w rejonie zlikwidowanej kopalni[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]