PZL.22

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
PZL.22
Pzl-22 na podstawie szkiców i opisów
Pzl-22 na podstawie szkiców i opisów
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent PZL
Politechnika Warszawska
Typ Bezogonowy samolot doświadczalny
Konstrukcja Jednosilnikowy wolnonośny dolnopłat konstrukcji mieszanej, kadłub stalowy, z rur krytych sklejką i płótnem, płatowiec drewniany kryty sklejką i płótnem. Podwozie czterokołowe stałe
Załoga 1
Historia
Data oblotu nie odbył się
Lata produkcji 1933-1934 (jedyny prototyp)
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Napęd Silnik tłokowy, rzędowy, chłodzony powietrzem D.H. Gipsy Major III
Moc 96 kW (130 KM)
Wymiary
Rozpiętość 11 m
Długość 5 m
Wysokość 2 m
Powierzchnia nośna 17 m²
Masa
Własna 380 kg
Startowa 500 kg

PZL.22 – prototyp jednomiejscowego, jednosilnikowego samolotu doświadczalnego w układzie bezogonowca, zbudowany w 1934 roku w Państwowych Zakładach Lotniczych. Samolot opracował polski inżynier profesor Gustaw Andrzej Mokrzycki.

Historia[edytuj]

Samolot został opracowany przez profesora inżyniera Gustawa Mokrzyckiego jako pierwszy (i jedyny zbudowany) polski samolot bezogonowy. Był on efektem badań profesora nad nowymi koncepcjami rozwoju samolotów i skutkiem inspiracji badaniami niemieckiego konstruktora Lippischa nad samolotem bezogonowym. Samolot sfinansowany przez Ligę Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej został zbudowany w 1934 roku w zakładach PZL otrzymując oznaczenie PZL.22. Do oblotu prototypu nie doszło wobec obaw władz o bezpieczeństwo (zakaz wydany przez gen. Rayskiego). Konstrukcji zarzucano, że zbyt wysoko położona kabina pilota nie gwarantuje równowagi samolotu podczas rozbiegu

Służba w lotnictwie[edytuj]

Samolot ten nigdy nie wyszedł poza fazę prototypu i tym samym nigdy nie służył w lotnictwie.

Opis techniczny[edytuj]

Konstrukcja mieszana metalowo-drewniana. Kadłub wykonany ze spawanych rur stalowych, skrzydła drewniane. Napęd stanowił silnik rzędowy de Havilland "Gipsy Major III" o mocy 230 KM.

Wersje[edytuj]

  • PZL.22 - prototyp samolotu bezogonowego.

Linki zewnętrzne[edytuj]