PZL.12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PZL.12
PZL.12
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Państwowych Zakładach Lotniczych w Warszawie
Konstruktor inż. Zygmunt Puławski
Typ wodnosamolot
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 2
Historia
Data oblotu luty 1931
Egzemplarze 1(prototyp)
Liczba wypadków
 • w tym katastrof
1
1
Dane techniczne
Napęd 1 silnik rzędowy de Havilland Gipsy III
Moc 120 KM (88 kW)
Wymiary
Rozpiętość 11,05 m
Długość 7,80 m
Wysokość 2,90 m
Powierzchnia nośna 19,00 m²
Masa
Własna 440 kg
Użyteczna 220kg
Startowa 660 kg
Osiągi
Prędkość maks. 180 km/h
Prędkość minimalna 75 km/h
Prędkość wznoszenia 3,7 m/s
Pułap 4 200 m
Zasięg 550 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
brak
Liczba miejsc
1
Użytkownicy
Polska

PZL.12 (PZL-12H) – prototyp polskiego samolotu amfibii konstrukcji inżyniera Zygmunta Puławskiego opracowany i wyprodukowany w Państwowych Zakładach Lotniczych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

PZL.12 był pierwszym całkowicie polskim wodnosamolotem. Został zaprojektowany przez znakomitego polskiego inżyniera i pilota Zygmunta Puławskiego dla własnych potrzeb, jako samolot turystyczny wodno-lądowy. Budowę ukończono w lutym 1931 roku nadając maszynie oznaczenie PZL.H. Płatowiec będąc nowoczesną i rozwojową konstrukcją, został następnie przedstawiony Marynarce Wojennej jako samolot szkoleniowy lub łącznikowo-wywiadowczy, pod oznaczeniem PZL.12.

Podczas jednego z lotów doświadczalnych 21 marca 1931 roku, pilotowany przez inżyniera Puławskiego samolot runął na ulicę w warszawskiej dzielnicy Ochota. Puławski zmarł w drodze do szpitala. Dalsze prace nad PZL.12 zostały wstrzymane.

Służba w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Samolot ten nigdy nie wyszedł poza stadium prototypu i tym samym nigdy nie trafił do produkcji oraz służby w lotnictwie.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Mieszany drewniano metalowy górnopłat z kadłubem łodziowym. Skrzydła i usterzenie drewniane, kadłub metalowy wykonany z duraluminium ze szczelnym dnem i redanem. Podwozie samolotu klasyczne, dwukołowe składane z płozą ogonową. Kabina odkryta, osłonięta z przodu wiatrochronem. Kabina wyposażona w dwa miejsca obok siebie — z lewej pilota, z prawej pasażera. Silnik rzędowy de Havilland "Gipsy III" o mocy 130 KM(96 kW) umieszczony nad płatem. Śmigło pchające.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • PZL.H - samolot amfibia, prototyp turystyczno-sportowy.
  • PZL.12H - samolot amfibia, ten sam prototyp zaproponowany wojsku jako samolot łącznikowo-wywiadowczy.