CSS-13

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
CSS–13
CSS–13 podczas Międzynarodowego Pikniku Lotniczego "Góraszka" w 2009
CSS–13 podczas Międzynarodowego Pikniku Lotniczego "Góraszka" w 2009
Dane podstawowe
Państwo  PRL
Producent WSK Okęcie
PZL Mielec
Typ samolot wielozadaniowy
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 2
Historia
Data oblotu 1948
Lata produkcji 19491956
Wycofanie ze służby 1978
Dane techniczne
Napęd 1 silnik gwiazdowy, 5–cylindrowy M–11D
Moc 125 KM (92 kW)
Wymiary
Rozpiętość 11,40 m
Długość 8,20 m
Wysokość 3,10 m
Powierzchnia nośna 33,15
Masa
Własna 770 kg
Startowa 1120 kg
Osiągi
Prędkość maks. 150 km/h
Prędkość minimalna 70 km/h
Prędkość wznoszenia 2,0 m/s
Pułap 3000 m
Zasięg 700 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
w wersji bombowej
1 lotniczy karabin maszynowy SzKAS kal. 7,62 mm (ruchomy na stojaku za tylną kabiną)
300 kg bomb (na zaczepach pod skrzydłami)
Użytkownicy
Polska

CSS–13polski samolot wielozadaniowy, zaprojektowany i zbudowany w Centralnym Studium Samolotów w Warszawie na podstawie licencji radzieckiego samolotu Po-2.

Historia[edytuj]

W 1947 lotnictwo ludowego Wojska Polskiego zwróciło się z zamówieniem do polskiego przemysłu lotniczego o podjęcie produkcji seryjnej radzieckiego samolotu szkolno–łącznikowego Po-2. W ZSRR zgodzono się na sprzedaż jego licencji i w Centralnym Studium Samolotów w Warszawie w 1948 pod kierunkiem mgr inż. Stanisława Lassoty przygotowano dokumentację licencyjną samolotu. Samolot w wersji licencyjnej różnił się od pierwowzoru Po-2 innym rodzajem lotek, miał trymer na sterze wysokości, inne owiewki amortyzatorów i niektóre przyrządy pokładowe, drobne ulepszenia w konstrukcji płatowca, a także usprawniony rozruch silnika gwiazdowego.

Tak opracowany samolot oznaczono CSS-13 i skierowano do produkcji seryjnej. Prototyp samolotu zbudowano w PZL Mielec w 1948, a w roku następnym przeprowadzono w Instytucie Lotnictwa w Warszawie jego homologację. Podczas prób stwierdzono, że samolot odznacza się dobrymi właściwościami pilotażowymi oraz zachowuje się bezpiecznie przy starcie i lądowaniu. Produkcja seryjna samolotu trwała w PZL Mielec od 1949 do 1950, a następnie w latach 1952–1956 w WSK Okęcie w Warszawie.

Łącznie w latach 1949–1956 wyprodukowano 560 samolotów CSS-13, z tego 180 w PZL Mielec i 380 w WSK Okęcie.

W 1953 został jeszcze zbudowany i oblatany na lotnisku Okęcie w Warszawie prototyp wersji sanitarnej samolotu CSS-13, oznaczony jako CSS S-13 zaprojektowany przez mgr inż. Tadeusza Sołtyka. Łącznie wyprodukowano 59 samolotów tego typu.

Użycie w lotnictwie polskim[edytuj]

Pierwsze nowe samoloty skierowano do jednostek lotniczych i szkół wojskowych już w 1949. W pierwszej połowie lat 50. XX wieku samoloty CSS-13 stanowiły podstawowy samolot w eskadrach i kluczach łącznikowych wojsk lotniczych. Stosowano wersje: łącznikową wyposażoną w podwójny układ sterowniczy, bombową z wziernikiem w dolnym prawym skrzydle do namierzania celownikiem oraz z zamkami bombowymi pod płatem i umieszczonym na grzbiecie kadłuba, z tyłu za drugą kabiną na stojaku, ruchomym lotniczym karabinem maszynowym. Oprócz wojsk lotniczych samoloty CSS-13 były używane w jednostkach lotniczych Marynarki Wojennej oraz w Wojskach Ochrony Pogranicza do patrolowania granicy państwa.

W latach 1953–1955 Polskie Linie Lotnicze LOT eksploatowały 20 samolotów CSS-13 przystosowane do celów rolniczych (opylanie upraw i lasów). W aeroklubach samoloty CSS-13 wykorzystywano w latach 60. do szkolenia w pilotażu, do lotów treningowych, holowania szybowców, lotów dyspozycyjnych, wywożenia skoczków spadochronowych.

Samoloty CSS-13 były użytkowane w lotnictwie polskim do 1978.

Egzemplarze muzealne[edytuj]

Samoloty CSS-13 są eksponowane w następujących muzeach:

Opis konstrukcji[edytuj]

Samolot CSS-13 był dwumiejscowym samolotem wielozdaniowym, dwupłatem o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne, dwugoleniowe – stałe, napęd silnik gwiazdowy.

Linki zewnętrzne[edytuj]