PZL.55

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PZL.55
(PZL.62)
(dane przewidywane)
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Państwowe Zakłady Lotnicze
Konstruktor Jerzy Dąbrowski
Typ projekt samolotu myśliwskiego/wielozadaniowego
Konstrukcja całkowicie metalowy dolnopłat, podwozie klasyczne, chowane w locie
Załoga 1
Dane techniczne
Napęd 12-cylindrowy silnik widlasty Hispano-Suiza 12Z
Moc 1030-1177 kW (1400-1600 KM)
Wymiary
Rozpiętość 11,25 m
Długość 9,64 m
Wysokość 3,86 m
Profil skrzydła JD-12 Łoś
Masa
Startowa 3250 kg
Osiągi
Prędkość maks. 640-660 km/h
Zasięg 800 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
Działko HS.404 kal. 20 mm zamontowane na osi śmigła
6-8× karabin maszynowy PWU wz. 36 kal. 7,92 mm w krawędzi natarcia skrzydeł
do 500 kg bomb

PZL.55 – projekt polskiego samolotu myśliwskiego i wielozadaniowego konstrukcji inżyniera Jerzego Dąbrowskiego (twórcy samolotu PZL.37 Łoś), opracowywany w Państwowych Zakładach Lotniczych od sierpnia 1939 roku. Myśliwiec bywa niekiedy błędnie nazywany PZL.62[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat trzydziestych XX wieku Naczelne Dowództwo Lotnictwa podjęło decyzję o stworzeniu nowych samolotów bojowych, w których zastosowano by nowe silniki rzędowe. Podjęto prace nad czterema nowymi konstrukcjami: PZL.56 Kania, PZL.54 Ryś, PZL Łosoś i PZL.55. Samolot ten został opracowany przez inż. Jerzego Dąbrowskiego w sierpniu roku 1939. Podstawą do opracowania PZL.55 był PZL.26 oraz samolot sportowy skonstruowany przez Dąbrowskiego na własne potrzeby w 1938 r.

Próby w locie planowane były na okres wiosenno - letni 1940 roku a pierwszy egzemplarz seryjny miał się pojawić w 1942 roku[2].

Opis techniczny projektu[edytuj | edytuj kod]

Całkowicie metalowy (duralowy) dolnopłat. Podwozie samolotu klasyczne dwukołowe chowane z kółkiem ogonowym. Kabina pilota jednomiejscowa, zamknięta. PZL.55 posiadał skrzydło o znanym i wypróbowanym profilu JD-12 Łoś. Prototyp PZL.55/I miał być napędzany silnikiem rzędowym Hispano-Suiza 12Y, w samolotach seryjnych planowano użycie silnika Hispano-Suiza 12Z[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Glass (2008), s. 134
  2. Warunki istnienia polskiego przemysłu lotniczego, „Lotnictwo”, nr 5 (1991), s. 10-15, ISSN 364215

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Glass Andrzej: Polskie Konstrukcje Lotnicze Vol.3. Sandomierz: Wydawnictwo Stratus, 2008, s. 372. ISBN 978-83-89450-84-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]