PZL.3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
PZL.3
PZL.3
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent PZL
Typ projekt ciężkiego bombowca
Konstrukcja mieszana, kadłub półskorupowy, duralowy, Podwozie stałe dwukołowe
Załoga 6
Historia
Egzemplarze 0
Dane techniczne
Napęd 4 silniki gwiazdowe Bristol Jupiter
Moc 4x 383 kW (520 KM)
Wymiary
Rozpiętość 36m
Długość 22m
Powierzchnia nośna 170m2
Masa
Startowa 7500kg
Osiągi
Prędkość maks. 280km/h (zakładana)

PZL.3 (PZL-3) - projekt bombowca autorstwa Władysława Zalewskiego opracowywany w latach 1928-1930 w Państwowych Zakładach Lotniczych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Projekt samolotu PZL.3 powstał w wyniku zapotrzebowania polskiego lotnictwa wojskowego na samolot bombowy. Projekt Zalewskiego był rozwinięciem samolotu WZ-IX Pteranodon. W pierwszej wersji projektu samolot miał posiadać dwa silniki pchające i dwa silniki ciągnące. Później ze względów technicznych z tej koncepcji zrezygnowano. Badania modelu wykazały bardzo dobre własności płatowca. Mimo zachęcających wyników wstępnych analiz projekt zarzucono, głównie ze względów na zbyt wysokie koszty. Część założeń projektu wykorzystano w pracach nad PZL.37 Łoś. W 1933 roku powstała we Francji bliźniaczo podobna konstrukcja Potez 41 BN4.

Służba w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Bombowiec nigdy nie wyszedł poza fazę projektu.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Wolnonośny dolnopłat czterosilnikowy z podwójnym usterzeniem pionowym. Napęd miały stanowić dwie pary silników Bristol "Jupiter" o mocy 520 KM każdy. Projekt odznaczał się nowoczesną, duralową konstrukcją kadłuba. Samolot miał być stosunkowo dobrze uzbrojony (3 ruchome karabiny maszynowe). Miał przenosić 3000 kg bomb.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • PZL.3 - bombowiec czterosilnikowy, projekt.