PZL.26

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
PZL.26
PZL.26 SP-PZM Ignacego Giedgowda podczas zawodów Challenge 1934
PZL.26 SP-PZM Ignacego Giedgowda podczas zawodów Challenge 1934
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent PZL
Typ samolot sportowy
samolot turystyczny
Konstrukcja konstrukcja mieszana, wolnonośny dolnopłat
Załoga 1
Historia
Data oblotu marzec 1934
Lata produkcji 1934 (zbudowano prototyp i 5 egzemplarzy)
Dane techniczne
Napęd 1x Silnik tłokowy, rzędowy, chłodzony powietrzem, 6-cylindrowy, odwrócony, Menasco-Bucanner B-6 S3
Moc 194,8 kW (265 KM)
Wymiary
Rozpiętość 10,42 m
Długość 7,50 m
Wysokość 2,09 m
Powierzchnia nośna 16,30 m²
Masa
Własna 560 kg
Startowa 795 kg
Zapas paliwa 180 l
Osiągi
Prędkość maks. 298 km/h
Prędkość minimalna 61 km/h
Prędkość wznoszenia 6 m/s
Pułap 5500 m
Zasięg 800 km

PZL.26polski samolot sportowy projektu inżynierów Jerzego Dąbrowskiego, Piotra Kubickiego i Franciszka Misztala opracowany i oblatany w 1934 roku w Państwowych Zakładach Lotniczych.

Historia[edytuj]

Samolot PZL.26 został opracowany na zamówienie polskiego lotnictwa wojskowego dla potrzeb zawodów Challenge mających się odbyć w roku 1934, jako rozwinięcie konstrukcji PZL.19 z mocniejszym silnikiem. Prace sfinansowała Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Samolot oblatano wczesną wiosną 1934 roku. Koncepcję samolotu PZL.26 wykorzystał Jerzy Dąbrowski we wstępnym projekcie myśliwca PZL.62.

Służba w lotnictwie[edytuj]

Samolot był oblatany z silnikiem Gipsy 180 KM. Jednak uznano, iż dla celów poprawy osiągów należy zastosować silnik o większej mocy. Wybór padł na silnik rzędowy Menasco Bucaneer o mocy 265 KM. Samolot w roku 1934 wziął udział w zawodach Challenge 1934. Niestety, nie zakupiono do samolotów silników treningowych (tylko na czas treningu - na których trenować przed zawodami mieli zawodnicy). W efekcie ci zawodnicy, którzy solidnie trenowali jako pierwsi przekroczyli granicę 72 godzin pracy - jaką tylko ilość godzin pracy gwarantowała fabryka tych silników[1]. Skutkiem przekroczenia tego czasu były ciężkie awarie silników (pękanie wałów korbowych) - trzy samoloty nie ukończyły konkursu, a dwa pozostałe zajęły 11. i 17. miejsce. Później był krótko wykorzystywany w lotnictwie sportowym. Przyczyną wycofania samolotu z lotnictwa były bardzo wysilone, zawodne i zużywające dużo paliwa zawodnicze silniki Menasco.

Opis techniczny[edytuj]

Trzy-miejscowy metalowy duralowy dolnopłat ze stałym podwoziem. Samolot był wyposażony w silnik rzędowy Menasco Bucaneer B-6S3 o mocy 265 KM.

Wersje[edytuj]

  • PZL.26 – samolot zawodniczy, sportowy.

Przypisy

  1. Witold Rychter Skrzydlate wspomnienia 1980 r. S. 246

Linki zewnętrzne[edytuj]