PZL.15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PZL.15
szkic projektu PZL.15
szkic projektu PZL.15
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent PZL
Typ Projekt wodnosamolotu obserwacyjno-łącznikowego
Konstrukcja duralowa, z poszyciem płóciennym, podwozie pływakowe
Załoga 2 (pilot i obserwator)
Dane techniczne
Napęd Planowany jeden silnik tłokowy gwiazdowy Škoda-Wright "Whirlwind" J-5A
Moc 249 KM
Wymiary
Rozpiętość 9,0 m
Długość 14,5 m
Wysokość 3,0 m
Powierzchnia nośna 28,3 m²
Osiągi
Prędkość maks. 175 km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 Karabiny maszynowe z przodu (pilot) i 1 z tyłu (obserwator)

PZL.15 (PZL-15) – projekt dwumiejscowego, jednosilnikowego wodnosamolotu obserwacyjnego, opracowywany w latach 1929-1932 w Państwowych Zakładach Lotniczych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat 20. XX wieku polska Marynarka Wojenna zainteresowały się możliwością użycia wodnosamolotów bojowych. Jednym z projektów PZL mającym zaspokoić te oczekiwania był projekt wodnosamolotu obserwacyjnego PZL.15. Samolot ten w odróżnieniu od równocześnie zaproponowanych PZL.8 i PZL.9 został zaprojektowany całkowicie od podstaw. W projekcie wykorzystano jednak zespół napędowy, usterzenie ogonowe i skrzydła samolotu PZL Ł.2. Dzięki silnemu uzbrojeniu strzeleckiemu i sporej prędkości PZL.15 przypominał samolot myśliwski. Projekt nie wzbudził zainteresowania wojska i został zarzucony.

Służba w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Samolot ten nigdy nie wyszedł poza fazę projektu i tym samym nigdy nie służył w lotnictwie.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Dwumiejscowy, jednosilnikowy dolnopłat zastrzałowy. Podwozie samolotu stałe, klasyczne na szeroko rozstawionych pływakach płaskodennych. Skrzydła zwężone przy kadłubie. Silnie uzbrojony: 2 stałe karabiny maszynowe pilota i jeden ruchomy karabin maszynowy obserwatora. Silnik gwiazdowy z pierścieniem Townenda.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • PZL.15 – projekt wodnosamolotu obserwacyjnego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]