PZL P.6

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PZL P.6
PZL P.6
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Państwowych Zakładach Lotniczych w Warszawie
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 1
Historia
Data oblotu sierpień 1930
Wycofanie ze służby 1931
Dane techniczne
Napęd 1 silnik gwiazdowy, 9-cylindrowy Gnome-Rhone Jupiter VI FH
Moc 450 KM (331 kW)
Wymiary
Rozpiętość 10,30 m
Długość 7,16 m
Wysokość 2,75 m
Powierzchnia nośna 17,30 m²
Masa
Własna 865 kg
Startowa 1340 kg
Osiągi
Prędkość maks. 292 km/h
Prędkość minimalna 103 km/h
Prędkość wznoszenia 10,3 m/s
Pułap 8000 m
Zasięg 600 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe kal. 7,9 mm
Użytkownicy
Polska

PZL P.6 (PZL P-6)– prototyp polskiego samolotu myśliwskiego projektu Zygmunta Puławskiego z rodziny myśliwców z polskim płatem, opracowany i oblatany w 1930 roku w Państwowych Zakładach Lotniczych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

PZL P.6

Samolot myśliwski PZL P.6 został zaprojektowany przez wybitnego polskiego inżyniera i pilota Zygmunta Puławskiego, na zamówienie polskiego lotnictwa wojskowego. Stanowił on rozwinięcie poprzedniej, niezwykle udanej konstrukcji Puławskiego jaką był samolot myśliwski PZL P.1. Zastosowano w nim sprawdzone w PZL P.1 rozwiązania techniczne takie jak wymyślony przez Puławskiego "polski płat". Zastosowano lekką, półskorupową konstrukcję kadłuba.

Pod koniec roku 1930 myśliwiec zaprezentowano na Międzynarodowym Salonie Lotniczym w Paryżu gdzie został uznany za najnowocześniejszy samolot myśliwski.

Na bazie PZL P.6 opracowano prototyp samolotu myśliwskiego PZL P.7, który od pierwowzoru odróżniało przede wszystkim zastosowanie silnika ze sprężarką. Po testach porównawczych Polskie Siły Powietrzne zadecydowały o wyborze i wprowadzeniu do produkcji PZL P.7.

Służba w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Samolot ten nigdy nie wyszedł poza stadium prototypu i tym samym nigdy nie trafił do produkcji oraz służby w lotnictwie. Samolot ten na owe czasy był zwrotny, szybki i dobrze uzbrojony.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Całkowicie metalowy (duralowy) jednomiejscowy górnopłat zastrzałowy z "polskim płatem". Podwozie klasyczne stałe z płozą ogonową. Napęd stanowił bezsprężarkowy silnik gwiazdowy Gnome-Rhone "Jupiter" VI FH o mocy 450 KM. Uzbrojenie to 2 karabiny maszynowe kaliber 7,9 mm.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]