XXIV Batalion Saperów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
XXIV Batalion Saperów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1929
Dowódcy
Pierwszy por. Adolf Szmidt
Organizacja
Dyslokacja Przemyśl
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 10 Pułk Saperów

XXIV Batalion Saperów (XXIV bsap) – pododdział saperów Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Dzieje XXIV batalionu saperów[edytuj | edytuj kod]

XXIV batalion saperów powstał w połowie grudnia 1919 r. w obozie rekrutacyjnym we Włoszech w La Mandria di Chivasso z grupy pionierów, do której należą także kolejarze, telegrafiści i telefoniści; żołnierzy werbowano spośród jeńców Polaków byłej armii austro-węgierskiej. Dowódcami byli Francuzi. Po przejściu elementarnego wyszkolenia w utworzono z grupy batalion, składający się z dwóch kompanii saperskich i jednej kompanii specjalistów (kolejarzy, telegrafistów i telefonistów). Dnia 22 lutego 1919 roku batalion odjechał do Francji, gdzie został przydzielony do XXVII batalionu saperów francuskich przy 71 Dywizji piechoty w Belrupt. W maju 1919r., jako oddział inżynieryjny 3 Dywizji Strzelców Polskich byłej armii gen. Hallera, przybył do Polski. Drugim oddziałem, z którego utworzono XXIV batalion saperów był oddział inżynieryjny 6 Dywizji Strzelców Polskich byłej armii gen. Hallera, sformowany z Polaków jeńców z armii niemieckiej przy 74 dywizji piechoty francuskiej w Arches. We wrześniu 1919 roku oba te oddziały zostały połączone i przydzielone do nowo powstałej 12 Dywizji Piechoty, jako XII batalion saperów.
W lipcu 1921 r.[1] (22 sierpnia 1921)[2] XII batalion został przemianowany na XXIV batalion saperów.
Batalion brał udział w walkach z Rosjanami w Małopolsce wschodniej i z bolszewikami na Ukrainie. Oprócz prac technicznych batalion bardzo często walczył z bronią w ręku. Najbardziej odznaczył się batalion pod Rudnicą, dnia 30 maja 1920 r., zdobywając na bolszewikach pociąg pancerny i rozbijając całą brygadę bolszewicką[3].

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • por. Adolf Szmidt
  • kpt. / mjr Ernest Reinhardt Schuppler (25 XI 1922 - VI 1925 → dca XXII bsap)[4]
  • kpt. Leopold Gabryłowicz (od VI 1925[5])
  • mjr Marian Dionizy Legeżyński (1928)[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ” Historia pułków i batalionów saperskich w latach 1918 - 1928 s. 395”
  2. Saperzy II Rzeczypospolitej ..., s. 38. Spis byłych oddziałów ..., s. 107.
  3. ” Historia pułków i batalionów saperskich w latach 1918 - 1928 s. 394 – 396”
  4. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr. 47 z 25 listopada 1922 s. 853
  5. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 64 z 17 czerwca 1925 roku.
  6. Rocznik Oficerski 1928 s. 578

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]