4 Batalion Saperów (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 4 Batalionu Saperów (1939). Zobacz też: inne bataliony saperów noszące numer „4”.
4 Batalion Saperów
baon saperów typ II b nr 4
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy mjr Teofil Piotr Boniecki
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 4 Dywizja Piechoty

4 Batalion Saperów (4 bsap) – oddział saperów Wojska Polskiego II RP.

Baon saperów typ II b nr 4 nie istniał w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Był jednostką mobilizowaną zgodnie z planem „W”, w mobilizacji niejawnej (alarmowej), w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim. Jednostką mobilizującą był 8 batalion saperów w Toruniu. Batalion był organicznym oddziałem saperów 4 Dywizji Piechoty[1].

Historia baonu[edytuj | edytuj kod]

W drugiej dekadzie kwietnia 1939 roku 8 bsap powołał rezerwistów na 10 tygodniowe ćwiczenia, z których między innymi została zmobilizowana 2. kompania. Jednocześnie zorganizowano szkieletowe dowództwo batalionu[2][3]. Po zakończeniu mobilizacji 2. kompania została skierowana do rejonu BrodnicaZbiczno, gdzie wykonywała umocnienia polowe (budowa schronów dla ckm, tam zalewowych i itp)[4]. 27 sierpnia kompania kwaterowała w Szczepankach[5].

23 sierpnia 1939 roku została zarządzona mobilizacja jednostek kolorowych na terenie Okręgu Korpusu Nr VIII. Początek mobilizacji został wyznaczony na godzinę 6.00 następnego dnia[6]. Zarządzenie obejmowało również mobilizację baonu saperów typ II b nr 4. Batalion miał być sformowany w ciągu 44 godzin[1][7].

Struktura i obsada etatowa[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna we wrześniu 1939[8]:

Dowództwo baonu
  • dowódca baonu – mjr sap. Teofil Piotr Boniecki †21 IX 1939 Skierniewice[9]
  • zastępca dowódcy baonu – kpt. sap. inż. Aleksander Konarzewski[10]
  • adiutant – ppor. Arendt[4] ? ppor. rez. sap. Leonard Arndt[11]
  • oficer gospodarczy – ppor. Strecker[4]
1 kompania saperów
  • dowódca kompanii – por. Stefan Czarnocki
  • dowódca plutonu – ppor. Kowalski[4] ? ppor. rez. sap. Franciszek Kowalski[12][13]
2 kompania saperów
  • dowódca kompanii – por. sap. Wilhelm Arnold Krause[4]
  • dowódca I plutonu – ppor. rez. sap. Witold Śliwiński[14]
  • dowódca II plutonu – ppor. sap. Władysław Łopacki[4]
  • dowódca III plutonu – ppor. sap. Jan Rutkowski[4]
kompania zmotoryzowana
  • dowódca kompanii – por. sap. Tadeusz Józef Timler[5][15]
  • dowódca plutonu – ppor. rez. sap. Witold Goździalski[5][16]
  • dowódca plutonu – ppor. rez. sap. Edmund Jungermann[17][18][19]
kolumna saperska
  • dowódca kolumny – ppor. Mieczysław Motz[4][20]
  • zastępca dowódcy kolumny – chor. Leon Fortunko[4]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 420.
  2. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. CXXXIX.
  3. Śliwiński 1945 ↓, s. 1 autor relacji został powołany 17 kwietnia, a zwolniony 24 czerwca.
  4. a b c d e f g h i Śliwiński 1945 ↓, s. 1.
  5. a b c Śliwiński 1945 ↓, s. 2.
  6. Zarzycki 1995 ↓, s. 218.
  7. Śliwiński 1945 ↓, s. 2 autor relacji został ponownie powołany do 8 bsap 24 sierpnia.
  8. Cutter 2003 ↓, s. 313.
  9. Straty ↓.
  10. Straty ↓, Kpt. sap. inż. Aleksander Konarzewski ur. 26 grudnia 1903 roku w Harniszkach lub Warniszkach na Litwie, jeniec Oflagów: V A, II B, IV B i II D.
  11. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 685.
  12. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 685, ppor. rez. sap. Franciszek Kowalski ur. 25 maja 1902 roku.
  13. Straty ↓, Franciszek Kowalski ur. 25 maja 1902 roku był więźniem KL Stutthof.
  14. Śliwiński 1945 ↓, s. 1, autor relacji 5 grudnia 1945 roku pełnił służbę w Polskim Skrzydle Saperskim – 17 Kompanii Saperów na stanowisku dowódcy plutonu budownictwa.
  15. Straty ↓, Porucznik Timler był jeńcem Oflagu II C Woldenberg.
  16. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 684, ppor. rez. sap. Witold Goździalski ur. 24 września 1905 roku.
  17. Śliwiński 1945 ↓, s. 2 w relacji autora występuje jako „Edmund Jungerman”.
  18. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 172, 684, ppor. rez. sap. Edmund Jungermann ur. 22 czerwca 1906 roku.
  19. Straty ↓, Edmund Jungermann urodził się w Berlinie, w rodzinie Richarda i matki z domu Kubsz. 28 września 1939 roku w Warszawie dostał się do niewoli niemieckiej. Był osadzony w Oflagach: II A, XI A i II B.
  20. Straty ↓, Ppor. Mieczysław Motz był jeńcem Oflagu II C Woldenberg.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]