XXII Batalion Saperów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
XXII Batalion Saperów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1918
Rozformowanie 1929
Dowódcy
Pierwszy kpt. Ignacy Gicała
Organizacja
Dyslokacja Przemyśl
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 10 pułk saperów

XXII Batalion Saperów (XXII bsap) – pododdział saperów Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Dzieje XXII batalionu saperów[edytuj | edytuj kod]

XXII batalion saperów powstał w 1918 roku z oddziałów saperów przemyskich i lwowskich, zorganizowanych z żołnierzy byłej armii austriackiej. Po zajęciu Przemyśla przez wojska Rosyjskie w 1918 roku, rozpoczęła się z akcja odwetowa ze strony wojsk polskich , wypędzania najeźdźców. Jednocześnie zaczęto formować z żołnierzy byłej armii zaborczej 10 pułku piechoty przy, którym utworzono oddział saperów, który otrzymał nazwę „Oddział Saperów w Przemyślu". Po odebraniu Rosjanom Przemyśla rozpoczęła się praca organizacyjna oddziałów saperów i ekwipowanie oddziałów odchodzących na front. Dnia 12 maja odeszła na front 1/XXII kompania pod dowództwem kapitana Szkolnickiego, dnia 17 maja odeszła druga kompania pod dowództwem por. dr. Steifera. Z tych dwóch kompanii został utworzony Vl-ty, później przemianowany na V-ty, batalion saperów lwowskich. Dowódcą batalionu i polowym Szefem Inżynierii grupy operacyjnej „Wschód" generała Iwaszkiewicza został kapitan inż. Hickiewicz. Batalion ten jako V-ty batalion saperów walczy wraz z 5-tą dywizją piechoty w r. 1919 we wschodniej Małopolsce przeciw Rosjanom. Od początku 1919 r. do końca maja 1920 r. bierze udział w działaniach zaczepnych przeciw bolszewikom na Ukrainie. W czerwcu i lipcu 1920 roku batalion znajduje się na froncie litewsko-białoruskim. Od sierpnia 1920 roku, aż do końca walk, t. j. zawarcia pokoju, batalion walczy i wykonywa liczne prace techniczne we wschodniej Małopolsce i na Ukrainie. Najważniejszą z tych prac była przeprawa 3-ciej i 4-tej dywizji piechoty przez Dniestr w okolicy Halicza. Z Batalion odznaczył się chlubnie pod Derazną na Ukrainie 1 kwietnia 1920 r., odnosząc liczne sukcesy, zdobywając na bolszewikach armaty, karabiny maszynowe, dużo sprzętu wojennego, i biorąc do niewoli wielu jeńców.[1]
22 sierpnia 1921 roku dotychczasowy V batalion saperów został przemianowany na XXII Batalion Saperów[2].

W 1921 roku baon został włączony w skład 10 pułku saperów w Przemyślu.

W 1929 roku, w następstwie reorganizacji wojsk saperskich, batalion został rozformowany.

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Ignacy Gicała (od 25 XI 1922)[3]
  • mjr inż. Józef Jan Ojrzyński (5 IX 1924[4] - 27 III 1925 → kier. ref. Wydz. Zaop. Dep. V M.S.Wojsk.)
  • mjr Ernest Reinhardt Schuppler (od VI 1925)
  • mjr Roman Głaczyński (od 26 IV 1928)[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ” Historia pułków i batalionów saperskich w latach 1918 - 1928 s. 393 – 394”
  2. Saperzy II Rzeczypospolitej ..., s. 38. Spis byłych oddziałów ..., s. 107.
  3. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr. 47 z 25 listopada 1922 s. 853
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 90 z 5 września 1924 roku, s. 505.
  5. Rocznik oficerski 1928 s. 578

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]