18 Batalion Saperów (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 18 Batalionu Saperów (1939). Zobacz też: 18 Batalion Saperów - inne bataliony saperów z numerem 18.
18 Batalion Saperów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód Ośrodek Sapersko-Pionierski 18 DP
Dowódcy
Pierwszy mjr Kazimierz Mizerek
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 18 Dywizja Piechoty
Jednostki saperskie WP w 1939

18 Batalion Saperów (18 bsap) – oddział saperów Wojska Polskiego II RP.

Batalion nie występował w pokojowej organizacji wojska. 17 kwietnia 1939[1] 18 Ośrodek Sapersko-Pionierski w Łomży[2] rozpoczął formowanie jednostki batalionu saperów dla 18 Dywizji Piechoty [3].

18 Ośrodek Sapersko-Pionierski[edytuj | edytuj kod]

18 Ośrodek Sapersko-Pionierski powstał 22 maja 1937. Pod względem wyszkolenia podlegał dowódcy 3 Grupy Saperów w Warszawie. Zakwaterowany został w obiektach przy Alei Legionów w Łomży. Na terenie ośrodka zmagazynowano sprzęt saperski, wozy konne typu LKS przeznaczone między innymi do przewozu parku LMPD oraz pojazdy samochodowe które miały znaleźć się na stanie mobilizowanego batalionu saperów. Przewidywano też pokrycie zapotrzebowania pojazdami znajdującymi się w składnicach oraz cywilnymi pochodzącymi z rekwizycji. W 1939 zmagazynowano materiały przeznaczone do budowy fortyfikacji w rejonie Łomży, Piątnicy i Nowogrodu[4].

Organizacja i obsada personalna ośrodka w marcu 1939 roku[2][a]
  • dowódca ośrodka – mjr Stefan Mustafa Hurko-Romeyko
  • adiutant – por. Edmund Romanowski (*)[b]}
  • oficer materiałowy – kpt. Julian Parol
  • oficer mobilizacyjny – por. Edmund Romanowski (*)[b]
  • dowódca kompanii saperów – kpt. dypl. Felicjan Ludwik Majorkiewicz
  • dowódca plutonu – por. Wincenty Wilamowski
  • dowódca plutonu – por. Jan Cymkowski
  • dowódca plutonu specjalnego – kpt. Eugeniusz Władysław Konopski

18 batalion saperów[edytuj | edytuj kod]

Obsada etatowa we wrześniu 1939[7]
  • dowódca saperów dywizji - mjr Stefan Mustafa Hurko-Romejko

Dowództwo batalionu - miejsce postoju Szczepankowo pow. Łomża

dowódca – mjr Kazimierz Mizerek
zastępca dowódcy – kpt. Józef Koleśnik
  • kwatermistrz - kpt. Parol
  • adiutant - por. Edmund Romanowski
  • oficer gospodarczy - chor. Andrzej Stanclik
  • oficer materiałowy - kpt. Julian Parol
  • oficer żywnościowy - por. rez. Karol Caspari
  • lekarz - pchor. Julian Rychard
  • 1 kompania saperów – kpt. Eugeniusz Władysław Konopski - miejsce postoju Łomża
  • 2 kompania saperów – por. Wincenty Milamowski (Wilamowski) - miejsce postoju Nowogród nad Narwią
    • dowódca 1 plutonu - ppor. rez. Cern
    • dowódca 2 plutonu - ppor. rez. Włoskowicz
    • dowódca 3 plutonu - ppor. rez. Piotr Tarasiewicz
    • dowódca 4 plutonu - ppor. rez. Teodor Jaśkowski
  • 3 zmotoryzowana kompania saperów – por. Jan Cymkowski - miejsce postoju Łomża przedmieścia Skowronki
    • dowódca plutonu transportowego i zastępca dowódcy kompanii - ppor. rez. Konstanty Podoliński
    • dowódca plutonu minerskiego - ppor. rez. Wysocki
    • oficer techniczny - ppor. rez. inż. Jan Karol Jakobielski
    • majster warsztatowy - plut. Kaczkowski
  • kolumna saperska – por. rez. inż. Ludwik Grabowski (Grabowiecki)- miejsce postoju 3 km od m. Szczepankowo pow. Łomża
  • pluton chemiczny - ppor. rez. Mieczysław Tumiłowicz - miejsce postoju Szczepankowo pow. Łomża[8]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[5].
  2. a b Gwiazdką oznaczono oficera, który pełnił jednoczenie więcej niż jedną funkcję[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cutter Zdzisław. Mobilizacja wojsk saperskich we wrześniu 1939. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 3, s. 5-33, 2000. 
  2. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 814.
  3. Cutter 2003 ↓, s. 162.
  4. Tchórzewski 2014 ↓.
  5. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  6. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VIII.
  7. Cutter 2003 ↓, s. 308.
  8. "Relacje z kampanii wrześniowej" B.I.14 g - Instytut Historyczny im. gen. Sikorskiego

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Józef Cutter: Polskie wojska saperskie w 1939 r. : organizacja, wyposażenie, mobilizacja i działania wojenne. Częstochowa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej, 2003. ISBN 83-7098-834-2.
  • Zdzisław Józef Cutter: Saperzy II Rzeczypospolitej. Warszawa [etc.]: Pat, 2005. ISBN 83-921881-3-6.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
  • Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W", Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ​ISBN 83-85621-87-3
  • Cutter Zdzisław. Mobilizacja wojsk saperskich we wrześniu 1939. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 3, s. 5-33, 2000. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona. ISSN 1640-6281. 
  • M.K. Tchórzewski: Ośrodek Sapersko Pionierski 18 Dywizji Piechoty. 2014. [dostęp 2018-11-12].